Τσάρκα στα νησιά

Ραδιοφωνικό Αφιέρωμα από το www.radioaposperitis.gr και τη Μαρία Ξεφτέρη στην αείμνηστη ΕιρήνΗ Χάλκου

2012-03-04T09:44:00.002-08:00

ΑΠό το ιντερνετικό ραδιόφωνο www.radioaposperitis.gr και την εκπομπή : Αλλόφωνα του Αιγαίου, ένα αφιέρωμα ραδιοφωνικό στην αείμνηστη πια Ειρήνη Χάλκου

ΤΑ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ-Δομνα Σαμιου

2012-02-22T14:12:00.002-08:00

Χορευτικά Δρώμενα της Αποκριάς της Νάξου

2012-02-20T22:37:00.000-08:00

Η εργασία αυτή αποτελεί Ανακοίνωση που δημοσιεύθυκε στα Πρακτικά του 6ου Διεθνούς Συνεδρίου (“Εθνογραφία του Χορού”) της Διεθνούς Οργάνωσης Λαϊκής Τέχνης (Δ.Ο.Λ.Τ.) της Unesco C. Αθήνα 1992, σ. 22-31. Αναδημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΑΙΓΑΙΟΠΕΛΑΓΙΤΙΚΑ”¨, τ. 38, 1994, σ. 43-48.

[ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑΔΕΣ (-ΤΟΙ) 'Η ΚΟΡΔΕΛΑΔΕΣ (-ΤΟΙ) Ή ΛΕΒΕΝΤΕΣ]

Πατείστε επάνω στη φωτο για να δείτε τις παραπομπές 1-10 (ανοίγει σε νέο παράθυρο)

Δρώμενα:¹ λέξη που χαρακτηρίζει – αναφέρεται σε κάθε συγκροτημένη μιμοδραματική πράξη των διαφόρων κοινωνιών, αγροτικών ή ποιμενικών.

Τέτοιες μιμοδραματικές πράξεις συμβαίνουν σ’ όλο τον ελλαδικό χώρο.²

Η Νάξος, νησί του Διόνυσου και της Αριάδνης αλλά και της γέννησης του Διθυράμβου ³, παρουσιάζει βακχικά ⁴ δρώμενα της Διονυσιακής λατρείας. ⁵

Ως το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων, μα και το ευφορότερο, παρουσιάζει κατά ιστορικές περιόδους αριθμητική πληθυσμιακή κατάσταση των 10-18.000 κατοίκων με πολλά και μεγάλα χωριά μη νησιωτικού χαρακτήρα.

Αγροτοκτηνοτροφικά τα χωριά της ενδοχώρας, τελούν “δρώμενα”, τα οποία κατάφεραν να επιβιώσουν μέσα στη σύγχρονη κοινωνικοοικονομική επανάσταση.

Τα “δρώμενα” αυτά, στα οποία συνυπάρχουν πολλά στοιχεία (μεταμφιέσεις, δράση, μιμήσεις, ιεροτελεστίες, χορός, μουσική, τραγούδι, …) αποτελούν αντικείμενο διεπιστημονικής έρευνας μεγάλης σημασίας.

H μέχρι σήμερα θεματοποίηση “δρωμένων” στον ελλαδικό χώρο και ιδιαίτερα στη Νάξο, αφορά προσεγγίσεις κυρίως λαογραφικές, ιστορικές, ενώ δεν έχουν θεματοποιηθεί σε σχέση με το χορό ως χορευτικό φαινόμενο, ως γεγονός.

Στη Νάξο o χορός και η μουσική είναι κύρια και στέρεα ⁶ στοιχεία των “δρωμένων”, καθώς επίσης και η ένταση των τελεστών και ο πάνδημος χαρακτήρας.

Η προσέγγιση που γίνεται σ’ αυτή την έρευνα, αφορά το έθιμο-δρώμενο των “Φουστανελάδων” στο χωριό Κινίδαρος ⁷ και διεξάγεται στον ορίζοντα της χορολογίας, που οδηγεί στο γενικό χορολογικό φαινόμενο της Νάξου, με κέντρο τον άνθρωπο (λαό).

Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται χαρτογράφηση όλων των αποκριάτικων χορευτικών δρωμένων της Νάξου για τα οποία διεξάγεται συστηματική έρευνα.

Θεωρώ σκόπιμο ν’ αναφέρω ότι, στη Νάξο παρατηρείται μια πολλαπλότητα στην ενότητα των χορευτικών δρωμένων, η οποία προκαλεί επιστημονικό ερευνητικό ενδιαφέρον ανθρωπολογικό, ιστορικό, εθνολογικό, θρησκειολογικό, ψυχολογικό, εθνομουσικολογικό, θεατρολογικό, ενδυματολογικό σε μια συνάντηση δια της οποίας ο νεοελληνικός ⁸ χορός εμφανίζεται με όχι συντηρητικό χαρακτήρα, ενώ παράλληλα παρουσιάζεται η ανάγκη για παραπέρα έρευνα.

H διακεκριμένη αυτή ενότητα, για ένα τόσο μικρό σε έκταση και πληθυσμό ελλαδικό χώρο, αποτελεί και ενότητα θεματική, λατρευτική, η οποία ερμηνεύεται και από την παρουσία και λατρεία του Διονύσου στο νησί της Αριάδνης και του κρασιού (Οινοπίων = γιος του Διόνυσου). Τρεις μύθοι μας παραδίδονται από την αρχαιότητα για τον Διόνυσο και την Αριάδνη, οι οποίοι μεταφέρθηκαν αυτούσιοι ως σήμερα δια στόματος των χωρικών της Νάξου, που αποτελούν ταυτόχρονα και ένα από τα μυθολογικά υπόβαθρα⁹ των “δρωμένων”. Για τους μύθους αυτούς ο Δημ. Οικονομίδης συμπεραίνει: ¹⁰

“α) Η άμπελος μεγάλως εκαλλιεργείτο εν τη νήσω Νάξω κατά τους αρχαίους χρόνους, ως και σήμερον,

β) ότι η λατρεία του Διονύσου εν Νάξω είναι συναφής προς την καλλιέργεια της αμπέλου,

γ) ότι ο θεός του οίνου συνεδέθη όλως φυσικώς με την Αριάδνην, αντιπροσωπεύουσαν θεότητα της βλαστήσεως,

δ) ότι η λατρεία αυτών αυτόθι έσχε διττόν χαρακτήρα, οτέ μεν εκφράζουσα την χαρά των κατοίκων δια την βλάστησιν, την ευφορίαν της γης και την συγκομιδήν των καρπών, ιδία της αμπέλου, οτέ δε την λύπην των δια τον της φύσεως μαρασμόν

& ε) ότι οι ποικίλοι περί τον Διόνυσον και την Αριάδνην Ναξιακοί μύθοι αποτελούν εξαίσια δείγματα της πλούσιας φαντασίας και της βαθείας συναισθηματικότητας των νησιωτών αυτών του Αιγαίου”.

Μια χαρτογράφηση των αποκριάτικων “δρωμένων” με βάση τα πρωτόκολλα και τη σχετική βιβλιογραφία δίνουν τα παρακάτω στοιχεία και υπό τις ακόλουθες κατηγορίες:

Πατείστε επάνω στη φωτο για να δείτε τις παραπομπές 11-17 (ανοίγει σε νέο παράθυρο)

1. ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΕΙΣ: Μόσκαροι ή Μοσκάροι ¹¹ ή Παλ(α)ιομάσκαροι (στ’ Απεράθου & στο Φιλώτι) με μουτσούνες (προσωπίδες) ή με βάψιμο (μουτζούρωμα – μαύρισμα) ή άλλη παραλλαγή του προσώπου, ¹² Παπάς, Στρατιώτης, Παλιάτσος, Βλάχα, Ληστής, Κουδουνάτοι, Κουδουνάτοι με αμπαδέλια (κάπα με κουκούλα), Φουστανελά(δες)(τοι) ή Κορδελά(δες)(τοι) ή Λεβέντες, ¹³ Αρκουδιάρη(δοι), Αρκούδα, Ζεϊμπέκι(δοι), ¹⁴ Γριά, Νύφη, Γιατρός, Αράπης, Σαλπιγκτής.

2. ΠΡΟΣΩΠΑ: Παλιάτσοι, Στρατιώτες, Ληστές, Φουστανελάδες ή Κορδελάτοι ή Λεβέντες, Μπαϊρακτάρης, Κουδουνάτοι, Κουδουνάτοι με αμπαδέλι και Σόμπα, ¹⁵ Γριά, Νύφη, Παπάς, Νεκρός, Γεωργός, Γιατρός, Σουργιστής, ¹⁶ Αξινατόροι, ¹⁷ Αράπης. ¹⁸

Πατείστε επάνω στη φωτο για να δείτε τις παραπομπές 18-32 (ανοίγει σε νέο παράθυρο)

3. ΣΚΕΥΗ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΡΓΑΛΕΙΑ: Κουδούνια, σόμπες, μπαϊράκι, σάλπιγγα, ξίφη, τουφέκια, σακιά, ρόκα, σύνεργο (αλέτρι), σουργιά, ¹⁹ πανιστής, ²⁰ αξίνα, σακούλι με στάχτη, κορδέλες, χρυσαφικά, μαντήλια, στέφανα.

4. “ΔΡΩΜΕΝΑ“: “Φουστανελάδες” ή “Κορδελάτοι” ή “Λεβέντες”, “Κουδουνάτοι” ²¹, “Γάμος”, “Κηδεία”, “Αράπης”, “Πόλεμος” ²², “Αρκούδα”, “Γριά”, “Σάκιασμα”, “Αροτρίωση”, “Βοσκίστικα” ²³, “Κοινές Ταύλες” (κοινά τραπέζια), “Θεατρικές παραστάσεις” ²⁴, “Πομπές θιάσων” ²⁵, “Γλέντια στα σπίτια”, “Σατυρικές απαγγελίες” (στ’ Απεράθου), “Χορός”, Χοιροσφάϊσμα. ²⁶

5. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ: Ακριτικά και Παραλογές, Δημοτικά άλλων περιοχών και μάλιστα Μωραίτικα, Αξιώτικα αυτοσχέδια (κοτσάκια) ξανάστρεφα ή κουριέζικα(σατυρικά), πειραχτικά (άχρια), τα κουκιά, ο Αράπης.

6. ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ: Τζαbούνα, dουbάκι, Σουβλιάρι, Βιολί, Λαούτο, Κλαρίνο.

7. ΧΟΡΟΙ: Ο κατ’ εξοχήν αποκριάτικος χορός “Βλάχα”, Καλαματιανός, Συρτός, Μπάλλος, Β(b)ιντζηλαιαδίστικος, ²⁷ Ντίρλα, ²⁸ Ζεϊbέκικος, ²⁹ Αράπης, Κλέφτες, Γερόντικος, τα Κουκιά, ³⁰ ο Νικηντρές, ³¹ το Πιπέρι, ³² ο Κόνιαλης, η Τζαbουνόπορκα, το Μαμουτζέλο.

Πατείστε επάνω στη φωτο για να δείτε τις παραπομπές 32-37 (ανοίγει σε νέο παράθυρο)

8. ΤΟΠΟΣ: Η πλάτσα (πλατεία), τα μαγαζιά, τα σπίτια, οι δρόμοι, τα δώματα (οι επίπεδες στέγες των σπιτιών).

9. ΧΡΟΝΟΣ: Από το “προφωνό” Σάββατο της προφωνής ³³ βδομάδας, κάθε μέρα, την Τσικνοπέφτη, Την Κρεατινή και την Τυρ(ι)νή Κυριακή, την Καθαρή Δευτέρα.

Σε πολλά από τα αποκριάτικα “δρώμενα” της Νάξου η ευετηριακή και αποτρεπτική σκοπιμότητα της δράσης είναι εμφανής με εικόνες όπως: Αροτριάσεις και σπορές, θανάτου – ανάστασης, φαλλοφορία ³⁴ κ.λπ., ³⁵ αλλά συνάμα σε ορισμένα οι ουσιαστικοί λόγοι δεν είναι καθόλου εμφανείς και ιδιαίτερα σήμερα που γίνονται εντελώς μηχανικά.

Αλλ’ όμως τα παραπάνω αποτελούν λέξεις ή καταστάσεις σύνδρομες, κλειδιά, συμβολισμούς που μας οδηγούν σε μια μελέτη του χορολογικού φαινομένου μεγάλης έκτασης με τοπικό και υπερτοπικό χαρακτήρα δια της προχωρητικής μεθόδου και με τη συνδρομή των συνοριακών επιστημών της χορολογίας.

Β’ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑΔΕΣ στον Κινiδαρο

Το χορευτικό φαινόμενο των “δρωμένων” της Αξιώτικης Αποκριάς ερευνάται με βάση τις σύγχρονες χορολογικές μεθόδους. Έτσι διατυπώνεται η γνώση, πως αυτά τα “δρώμενα”, στο σύνολό τους, έχουν ως βασικό και αναπόσπαστο στοιχείο της όλης δράσης τους, το χορό.

Σε άλλα απ’ αυτά τα “δρώμενα” όμως, ο χορός είναι μέρος, τμήμα μιας ευρύτερης δράσης που μόνον τα συμπληρώνει και σε άλλα αποτελεί το βασικό στοιχείο, ώστε η τέλεσή τους χωρίς αυτόν καθίσταται αδύνατη, δηλαδή τελικά είναι χορευτικά δρώμενα.

Ένα τέτοιο χορευτικό δρώμενο, που εκτός των άλλων δι’ αυτού τιμούν τον Λύσιο Διόνυσο, ³⁶ πανναξιακού ³⁷ χαρακτήρα, είναι και οι “Φουστανελάδες” ή “Κορδελάτοι” με κέντρο δράσης τους (ερευνητικά) “από τον Κινίδαρο”. ³⁸

Πατείστε επάνω στη φωτο για να δείτε τις παραπομπές 38-47 (ανοίγει σε νέο παράθυρο)

Α. ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ³⁹

1. Η όλη δράση του τελείται από θίασο, μέρος της κοινότητας.

2. Οι συμμετέχοντες έχουν προκαθορισμένους ρόλους.

3. Συμμετέχουν μόνον οι άνδρες του χωριού, ενώ οι γυναίκες περιμένουν αυτούς του άλλου χωριού που θα επισκεφτούν το δικό τους.

4. Για να τελέσουν το χορευτικό δρώμενο μετακινούνται σε άλλα χωριά.

5. Στη χορευτική πράξη συμμετέχουν μόνον οι Φουστανελάδες κι όχι όλος ο θίασος που συμμετέχει όμως στο όλο “δρώμενο”.

6. Η χορευτική τους πράξη αφορά τις γυναίκες (νέες και γριές) ⁴⁰ του άλλου χωριού που επισκέπτονται.

7. Οι άνδρες, του χωριού που επισκέπτονται, δεν συμμετέχουν στο χορό, ενώ όμως πληρώνουν το τακίμι.

8. Η επιλογή των Φουστανελάδων γίνεται από τους λεβέντες του χωριού και την κάνει ο αρχηγός του θιάσου ο Μπαϊρακτάρης, ενώ εκφράζουν άποψη και οι παλαιότεροι (γεροντότεροι).

9. Οι Φουστανελάδες τίθενται υπό τις εντολές του Μπαϊρακτάρη και την προστασία των στρατιωτών ή των ληστών.

10. Οι οργανοπαίχτες που συνοδεύουν το θίασο δεν πληρώνονται.

11. Ο χορός ξεκινάει αφού είναι έτοιμη η κοινή τάβλα ⁴¹ με φαγητά που έχουν φτιάξει οι γυναίκες του χωριού που επισκέπτεται ο θίασος.

12. Ο χορός ξεκινάει με τη συμμετοχή μόνον των Φουστανελάδων, ενώ στη συνέχεια και των γυναικών του χωριού που επισκέπτονται.

13. Γίνεται συναγωνισμός μεταξύ των Φουστανελάδων για το ποιος θα πάρει το μαντήλι⁴² από τις νιόπαντρες του χωριού ⁴³ της χρονιάς εκείνης. ⁴⁴

14. Η ανταπόδοση της επίσκεψης στο άλλο χωριό, από τους Φουστανελάδες του, είναι δεδομένη. Σε αντίθετη περίπτωση δεν επαναλαμβάνεται την επόμενη χρονιά.

15. Η φορεσιά του Φουστανελά δεν ανήκει στον ίδιο. Ανήκει σε γυναίκες του χωριού, που μέχρι σήμερα έχουν την θέληση και την πρόνοια να φυλάνε τα εξαρτήματά της, κι έτσι να συμμετέχουν υπό κάποια έννοια στο χορευτικό δρώμενο των Φουστανελάδων.

16. Η συνεύρεση θιάσων δυο χωριών στο ίδιο γλέντι είναι αδύνατη.

17. Η συμμετοχή των Φουστανελάδων στο δρώμενο σημαίνει πρώτιστα και κύρια χορευτική πράξη.

18. Κατά την αναχώρηση το πρωί και την επιστροφή το απόγευμα στο χωριό τους το γλέντι είναι πάνδημο – κοινοτικό.

B. KATAΓΡΑΦΗ του ΔΡΩΜΕΝΟΥ

Οι Φουστανελάδες ή Κορδελάτοι, αποτελούν κύριο συμμετοχικό στοιχείο της τελευταίας εβδομάδας της Αποκριάς (Τυρ(ι)νή Δευτέρα έως και Τυρ(ι)νό Σάββατο) που δρουν χορευτικά έξω από το χωριό τους, επισκεπτόμενοι άλλα χωριά.

Τα χωριά που επισκέπτονται (νότια και δυτικά τους) είναι: Το Σαγκρί, το Φιλώτι, η Μονή, η Ποταμιά και πιό συχνά το Χαλκί (Τραγαία), την Κεραμωτή, τον Καλόξυλο, την Μυρτιά, την ‘Αχαψη, τους Αγίους Απόστολους (Μέλανες), το Κουρουνοχώρι και τους Μύλους. Η επιλογή των χωριών και της ημέρας γίνεται με προσυνεννόηση.

Όλη την εβδομάδα δεν αφήνουν κανένα να πάει στη δουλειά, φυλάγοντας τα δρομάκια που οδηγούν έξω απ’ αυτό. Όποιον πιάνουν, του παίρνουν τα εργαλεία της δουλειάς και τον οδηγούν στο χορό.

Η επιλογή των Φουστανελάδων γίνεται από τον αρχηγό τους, τον Μπαϊρακτάρη, από τους λεβέντες και χορευτάδες του χωριού, ενώ εκφράζουν άποψη και οι παλαιότεροι Φουστανελάδες και Μπαϊρακτάρηδες αλλά και οι γεροντότεροι του χωριού.

Το ξύπνημα, το πρωί της Τυρνής Δευτέρας, αλλά και κάθε πρωί της εβδομάδας αυτής, το αναλαμβάνει ο Σ α λ π ι γ κ τ ή ς, που είναι μεταμφιεσμένος σε στρατιωτικό. ⁴⁵ Στο ξύπνημα συμμετέχουν και δυό τρεις Κ ο υ δ ο υ ν ά τ ο ι ⁴⁶ όχι όμως ιδιαίτερα μεταμφιεσμένοι και οι τουφεκάδες που σμπαραίνουνε.

Οι επιλεγέντες για Φουστανελάδες πηγαίνουν στα σπίτια των γυναικών που έχουν την μεταμφίεση, μετά από προηγούμενη συμφωνία. Η γυναίκα αυτή μπορεί να είναι αρραβωνιαστικιά του, συγγενής ή και απλή συγχωριανή. Η μεταμφίεση δεν ανήκει επομένως στους Φουστανελάδες, αλλά στις γυναίκες αυτές. Γι’ αυτό λένε : “Ο Βαγγέλης είναι της Κούλας“, εννοώντας ότι τον Βαγγέλη τον έντυσε η Κούλα.

Η μεταμφίεση του Φουστανελά αποτελείται από τα εξής εξαρτήματα :

α) Τη Φουστανέλα (γίνεται από τα κρεββατοστρόσια με τις δαντέλες, τα κοφτά κεντήματα και το μονόγραμμα, τα λεγόμενα “γύροι”.

β) Το βρακί (γυναικείο εσώρουχο).

γ) Το πουκάμισο (λευκό με μανίκια κουμπωτά).

δ) Την γραβάτα (στολισμένη με χρυσή καρφίτσα).

ε) Το γιλέκο (αμάνικο και σταυρωτό).

ς) Τη ζώνη (ζωνάρι).

ζ) Τις Κάρ(λ)τσες (λευκές).

η) Τις καρ(λ)τσοδέτες (με φούντες).

θ) Το φέσι (κόκκινο τσακιστό διπλωτό και με μακριά μαύρη φούντα).

ι) Τα παπούτσια (ξώραφα).

ια) Τα στολίδια τα οποία είναι :

1. Η χρυσή καρφίτσα στο φέσι,2. Το στεφάνι του γάμου στο φέσι (για τον νιόγαμπρο),

3. Οι κορδέλες στη φούντα,

4. Οι πολύχρωμες κορδέλες που κρέμονται πίσω από την πλάτη του γιλέκου,

5. Τα μαντηλάκια που είναι διπλωμένα τετράγωνα και ραμμένα στο μπρος μέρος του γιλέκου,

6. Οι κορδέλες που δένονται στους βραχίονες,

7. Τα τιμαλφή (χρυσαφικά και άλλα, φερμένα κύρια από την Πόλη και τη Σμύρνη), τα οποία στολίζουν το λαιμό, το στήθος και τα χέρια του Φουστανελά,

8. Ο φιόγκος από κορδέλες στους ώμους.

Οι γυναίκες που ντύνουν τους Φουστανελάδες συναγωνίζονται ποια θα ντύσει τον καλύτερο, επιδεικνύοντας έτσι τα χρυσαφικά ⁴⁷ της και την τέχνη της σ’ όλη την κοινότητα αλλά και στ’ άλλα χωριά.

Η συγκέντρωση για την αναχώρηση όλου του θιάσου, γίνεται στη bλάτσα απ’ όπου και ξεκινούν για το άλλο χωριό με τα πόδια.

Τα μέλη του θιάσου φτάνουν και τα εκατό άτομα, μαζί με τους Φουστανελάδες, που αυτοί μπορεί να είναι είκοσι αλλά και τριάντα.

Σ’ αυτόν συμμετέχουν τα εξής πρόσωπα :

Πατείστε επάνω στη φωτο για να δείτε τις παραπομπές 48-65 (ανοίγει σε νέο παράθυρο)

α) Ο Μ π α ϊ ρ α κ τ ά ρ η ς, που είναι κι ο αρχηγός, με το Μπαϊράκι ⁴⁸ του χωριού.

β) Δύο Π α λ ι ά τ σ ο ι ή στρατιώτες με “ξίφια”, δεξιά κι αριστερά του Μπαϊρακτάρη ως σωματοφύλακες των Φουστανελάδων και του Μπαϊρακιού.

γ) Αυτοί που κρατούν τουφέκια με τα οποία σμπαραίνουνε (ρίχνουνε τουφεκιιές) στον αέρα σαν εκδήλωση χαράς, αλλά και σύνθημα για τους κάτοικους του άλλου χωριού ότι φτάνουν οι Φουστανελάδες.

δ) Ο Σαλπιγκτής.

ε) Ο υπόλοιπος θίασος με “τσι μοσκάροι” (παλιάτσοι), μεταμφιεσμένοι σε γυναίκες ή μουτζουρωμένοι στα πρόσωπα ή βρακάδες ή με αλειμμένα τα πρόσωπά τους με μέλι έχοντας κολημένα φτερά από κότες.

και ς) Το τακίμι ⁴⁹ των οργανοπαιχτών.

Η συμμετοχή, σ’ αυτό το θίασο, όλων των νέων είναι δεδομένη, φτωχών και μη φτωχών.⁵⁰

Ο θίασος συγκεντρώνεται στην τοποθεσία “Κορωνιά” στου Διάκου (παλιό χοροστάσι του χωριού).

Ο θίασος ξεκινάει με το σύνθημα του Μπαϊρακτάρη, ενώ παίζουνε τα βιολιά, σμπαραίνουνε τα τουφέκια και οι Φουστανελάδες είναι συντεταγμένοι δύο-δύο ή τρεις.

Τα βιολιά, στο ξεκίνημα απ’ το χωριό, στην είσοδο του θιάσου στο άλλο χωριό και κατά την αναχώρησή του απ’ αυτό, παίζουν διάφορα Μαρς, ενώ στη διαδρομή δοκιμάζουν και τα νέα τραγούδια, τα οποία τραγουδάει όλος ο θίασος.

Το τακίμι που συμμετέχει στους Φουστανελάδες, που μπορεί να μην είναι όλες τις μέρες το ίδιο, δεν πληρώνεται συνήθως. Παίζει για το κέφι των Φουστανελάδων σε ανταπόδοση της οικονομικής σχέσης τους μ’ αυτούς όλη τη χρονιά.

Βγαίνοντας ο θίασος λίγο έξω απ’ το χωριό, ο Μπαϊρακτάρης στέκεται, παραδίπλα, για να μαζέψει απ’ όλους, πλην των Φουστανελάδων, χρήματα για ν’ αγοραστεί το μπαρούτι για τα τουφέκια.

Στη διαδρομή προς το άλλο χωριό τύχαινε να συναντηθούνε με το θίασο άλλου χωριού. Χρέος λοιπόν των Μπαϊρακτάρηδων είναι να χαιρετηθούν με σταύρωμα των μπαϊρακιών, να φιληθούνε, και να χαιρετηθούν δια χειραψίας λέγοντας “χρόνια πολλά και του χρόνου“. Όποιος προλαβαίνει και δίνει πρώτος το χέρι στον άλλον για χειραψία τού δίνει και κάποια χρήματα, ενώ ο άλλος είναι υποχρεωμένος να του δώσει τα διπλά. Στο κακό σταύρωμα των μπαϊρακιών, που προκαλεί ζημιά σε κάποιο απ’ τα δύο και στην μη ανταπόδοση της χειραψίας ή των χρημάτων, οφείλονται μεγάλοι καυγάδες, οι οποίοι κατέληξαν σε ξυλοδαρμούς και ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ των μεν απ’ τους δε, μεταφορά τους και κλείσιμο στο σχολείο του χωριού, σπάσιμο του μπαϊρακιού και κατάσχεσή του, μέχρι που χρειάστηκε η επέμβαση του παπά ή και της Αστυνομίας.

Όταν συμβεί τέτοιο επεισόδιο, αφαίρεσης του μπαϊρακιού στο χωριό εκείνο που το χάνει, δεν ξαναντύνονται Φουστανελάδες.

Φτάνουν στο άλλο χωριό ενώ παίζουν τα βιολιά, σε γραμμή οι Φουστανελάδες, σαλπίζοντας ο Σαλπιγκτής και οι άλλοι σμπαραίνοντας.

Στη bλάτσα είναι έτοιμα τα τραπέζια, στρωμένα, κι αρχίζουν νά’ ρχονται οι γυναίκες με τα φαγητά ⁵¹ και τα σ(ι)φούνια ⁵² με το κρασί και, ξεκινάει το γλέντι.

Στην αρχή πιάνονται και χορεύουν μόνοι τους οι Φουστανελάδες ξεκινώντας με το “Μεγάλο Καλαματιανό” ⁵³ ή “τ’ Αργείτικο” και συνεχίζουν με δυο-τρία “συρτουδάκια”. ⁵⁴Οι γυναίκες φέρνουν συνέχεια φαγητά και κρασί για το κοινό τραπέζι, ενώ οι Φουστανελάδες εν τω μεταξύ έμαθαν ποια γυναίκα παντρεύτηκε εκείνη τη χρονιά για να της πάρουν το μαντήλι, ⁵⁵ το οποίο το βράδυ επιστρέφοντας στο χωριό θα το ράψει, η γυναίκα που έχει τη φορεσιά, επάνω στο γιλέκο. Θα χορέψουν όλες τις γυναίκες που έχουν βγει στη bλάτσα, ακόμα και τις γριές.

Οι άντρες του χωριού μα και του θιάσου δεν συμμετέχουν στο χορό, παρά μόνον καμαρώνουν τις γυναίκες τους και τους Φουστανελάδες, ⁵⁶ ενώ όταν εκδηλώσουν επιθυμία για χορό (όχι αυτοί του θιάσου) πρέπει να πληρώσουν το τακίμι.

Οι παλιάτσοι με τον μπαϊρακτάρη και ενώ ο χορός εξελίσσεται, γυρίζουν τα σπίτια και μαζεύουν αυγά, το ΝΤΑΒΑΕΤΙ, ⁵⁷ που τα βάζουν σε καλάθια που παίρνουν μαζί τους γι’ αυτό το σκοπό, και χρήματα. ⁵⁸ Τα αυγά τα ανταλλάσσουν στο μαγαζί, του δικού τους χωριού, με νηστίσιμα, για το κοινό και πάνδημο τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας.

Σαν α μ π ρ ο υ σ τ ι ν ο ί (πρώτοι) στο χορό μπαίνουν οι χορευτάδες Φουστανελάδες για να εντυπωσιάζουν τις γυναίκες του χωριού.

Ο χορός συνεχίζεται με εναλλαγές Συρτών – Μπάλλου αλλά και Καλαματιανού. Τα τραγούδια των συρτών τα τραγουδάει ο λαουτιέρης, όπως είναι το τυπικό, αλλ’ αντίθετα, στο Μπάλλο, που το τυπικό είναι να λέει παινέματα κ. ά., αυτό δεν συμβαίνει γιατί στην περίπτωση αυτού του χορευτικού δρώμενου δεν χορεύει κάθε ζευγάρι μόνο του και με σειρά, αλλά όλοι μαζί .

Ο χορός των Φουστανελάδων είναι σεμνός, ήσυχος, σοβαρός. Χορεύουν όλες τις γυναίκες και τις γριές και διακόπτουν (όχι όλοι μαζί) για να πιούνε (λίγο) και να φάνε .

Στο τέλος του γλεντιού θα χορέψουν και οι παλιάτσοι μια “Βλάχα”, αλλά μόνοι τους (δεν πιάνονται σ’ αυτό το χορό οι Φουστανελάδες για να μην λερώσουν τις φορεσιές τους).

Κατά τη διάρκεια του γλεντιού ο Μπαϊρακτάρης φανερώνοντας την υποχρέωση που αισθάνεται ως αρχηγός των Φουστανελάδων για την παρεχόμενη φιλοξενία, και ιδιαίτερα των γυναικών, περιφέρει το μπαϊράκι, κατά διαστήματα, πάνω από τα κεφάλια των χορευτών, φωνάζοντας “Ζήτω των …” (το όνομα των κατοίκων του χωριού) και επαναλαμβάνουν όλοι οι συμμετέχοντες.

Αν στο πρόγραμμά τους δεν έχουν να πάνε σε πολλά χωριά, το γλέντι συνεχίζεται μέχρι να δώσει το σύνθημα ο Μπαϊρακτάρης για την αναχώρηση.

Σε περίπτωση που στη διάρκεια του γλεντιού εμφανιστεί άλλο μπαϊράκι, είναι υποχρεωμένοι να σταματήσουν το γλέντι κι ο Μπαϊρακτάρης να διατάξει την αναχώρησή τους.

Η αναχώρηση γίνεται πάλι με την ίδια τάξη, οι Φουστανελάδες στη σειρά, τα βιολιά να παίζουν το Μαρς και τα τουφέκια να σμπαραίνουνε.

Η επιστροφή τους στο χωριό έχει και πάλι, όπως και το πρωί, πάνδημο χαρακτήρα. Τους περιμένουν οι γυναίκες του χωριού για να τις χορέψουν στη bλάτσα και ενώ βραδιάζει χορεύουν όλοι, στο μαγαζί, οι μεν Φουστανελάδες νοιώθοντας “αχόρευτοι” (γιατί δεν χόρεψαν τις συγχωριανές τους) και οι γυναίκες επιθυμώντας των δικών τους ανδρών το χορό, αν κι απ’ το πρωί τις χόρευαν Φουστανελάδες από άλλο χωριό.

‘Ετσι, ξεκινάει μια καινούργια χορευτική εκδήλωση, πάνδημου τώρα χαρακτήρα και με το ίδιο χαλαρό χορευτικό τυπικό, όλοι μαζί, χωρίς παραγγελίες στα βιολιά, χωρίς παρέες (σειρά), χωρίς το τυπικό μοναδικό ζευγάρι του Μπάλλου, όπου τώρα θα χορέψουν κι οι γριές. ⁵⁹

Η νύχτα θα τους βρει χορεύοντας, για να τελειώσει έτσι το χορευτικό δρώμενο κάποιας ημέρας της Τυρνής βδομάδας ή του Τυρνού Σαββάτου.

Γ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τα συμπεράσματα στα οποία θα αναφερθούμε, οδηγούν στoυς συστηματικούς άξονες της έρευνας, η οποία βρίσκεται ακόμα εν εξελίξει.

1. Στο αποκριάτικο αυτό “δρώμενο” στον Κινίδαρο της Νάξου, ως κύρια χορευτικό δρώμενο, ο κυρίαρχος ρόλος των Φουστανελάδων είναι ρόλος χορευτικός.

2. O χορευτικός αυτός ρόλος οδηγεί επαγωγικά στο χορολογικό κέντρο (λαός) και στο χορολογικό ερώτημα περί του νοήματος αυτής της διαδικασίας.

3. Η εμφάνιση του χορού δια μέσου της συγκροτήσεως θιάσου αποκτά μια έντονη θεατρικότητα.

Συνοδά στοιχεία αυτής της θεατρικότητας είναι :

α) Ο μη πάνδημος χαρακτήρας του χορευτικού δρωμένου, αλλ’ αντίθετα η δημιουργία θιάσου και μάλιστα συνισταμένου μόνον από άνδρες.

β) Η μεταμφίεση ως μέσον επιδίωξης επίτευξης του σκοπού των τελεστών. ⁶⁰

γ) Τα σκεύη που χρησιμοποιούνται: μπαϊράκι τουφέκια “ξίφια” κουδούνια σάλπιγγα καλάθια.

4. Με την επιστροφή των Φουστανελάδων στο χωριό τους, ο χορός αποκτά πάνδημο χαρακτήρα με τη συμμετοχή ακόμη και των γραιών.

5. Οι Φουστανελάδες θεωρούν τη συμμετοχή τους ως υποχρέωση, τιμή, ευθύνη προς το εθιμικό της κοινότητάς τους, εκπροσωπώντας την.

6. Το γλέντι των Φουστανελάδων είναι μια εκτέλεση κοινοτικού έργου.

7. Στο χορό :

α) Είναι έντονη η διαφοροποίηση των ρόλων του θιάσου, με προεξάρχοντες στο χορό τους Φουστανελάδες.

β) Ο χορός τους απευθύνεται στις γυναίκες του άλλου χωριού.

γ) Το χορευτικό τυπικό είναι διάφορο αυτού που τελείται σ’ όλες τις άλλες χορευτικές εκδηλώσεις του χωριού.

8. “Η φανατική εμμονή σ’ αυτές τις προγονικές παραδόσεις είναι ίσως ανυπολόγιστα μακρινή”. ⁶¹

9. Η φανατική εμμονή σ’ αυτές τις προγονικές παραδόσεις διατηρεί τον αντιστασιακό τους χαρακτήρα μέχρι και σήμερα, περνώντας μέσα από πολλούς εμποδισμούς που σημαίνονται από:

α) Τους Κανόνες της εκκλησίας. ⁶²

β) Τη δράση των Λατίνων κατακτητών. ⁶³

γ) Την δράση των Τούρκων κατακτητών. ⁶⁴

δ) Την δράση των οργάνων της Τάξης του Κράτους. ⁶⁵

http://xoroballomata.wordpress.com/2010/02/16/xo%CF%81eytika-%CE%B4%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BD%CE%B1%CE%BE%CE%BF/?blogsub=confirming#subscribe-blog για τα υπόλοιπα στην προαναφερθείσα πηγή του φίλου Σταύρου Σπηλιάκου.

Το αλάτι της γης ( Οι εκπομπές)

2012-02-20T11:56:00.002-08:00

Λέσβος

Μικρασιάτικο

Νίκος Οικονομίδης

Χρόνης Αηδονίδης

Πετρολούκας Χαλκιάς

Πόντος

Xάλκινα Κοζάνης

Χριστουγεννιάτικο

Πρωτοχρονιάτικο

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΤΟ 1987 ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΟ ΚΑΡΠΑΘΟΥ

2012-02-17T09:21:00.002-08:00

ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ (ΚΙΝΗΣΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ)

2012-02-17T09:18:00.000-08:00

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ''Βλάχα'' Νάξος - Κινίδαρος

2012-02-17T09:14:00.000-08:00

ΚΕΡΝΑ ΜΑΣ ΚΕΡΝΑ ΜΑΣ - ΧΑΛΚΙΝΑ ΚΟΖΑΝΗΣ

2012-02-17T09:09:00.000-08:00

Χορεύοντας την Καμάρα./ Ιερισσός Χαλκιδικής

2012-02-17T09:07:00.002-08:00

Αποκριάτικο τραγούδι Σκύρου

2012-02-17T09:04:00.002-08:00

Της πορτοκαλιάς τα φύλλα - Λέσβος και η "Θάλασσα" του Μουντάκη

2012-02-07T23:54:00.000-08:00

μήπως σας θυμίζει τη "Θάλασσα του Μουντάκη;

Δεν νομίζω να φαντάζεστε οτι ο λαός της Λέσβου αντέγραψε το Μουντάκη; Καλημέρες.....

Βάλε με κυρά μου - Ρόζα Εσκενάζυ

2012-02-03T10:06:00.001-08:00

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΒΟΣΚΟ ΤΗΣ ΚΕΡΟΥ ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

2012-02-03T00:15:00.002-08:00

ΣΥΛΗΒΡΙΑΝΟΣ ΣΥΡΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

2012-02-03T00:15:00.000-08:00

Πατινάδα ύδρας

2012-01-23T12:53:00.001-08:00

Νίκος Καλαϊτζής (Μπινταγιάλας) - O μερακλης ο ανθρωπος

2012-01-22T14:49:00.001-08:00

Ο Νίκος Καλαϊτζής γεννήθηκε στο Μεσότοπο της Λέσβου το 1925 από
Μεσοτοπίτες γονείς. Ο πατέρας του Γιάννης γεννήθηκε το 1888, ήταν κουρέας και
σουβατζής στο επάγγελμα αλλά ημιερασιτεχνικά τα πρώτα χρόνια έπαιζε λαούτο και
ούτι. Τα άλλα τρία αδέλφια του και αυτοί μουσικοί, ο μεγαλύτερος Δημήτρης, ο
δεύτερος Γιώργος και ο μικρότερος Ηλίας.
Ο Νίκος Καλαϊτζής αποτελεί έναν από τους πιο ικανούς και προικισμένους
μουσικούς της Λέσβου. Δεξιοτέχνης και πληθωρικός σαν οργανοπαίκτης και
εκφραστικός σαν τραγουδιστής υπηρέτησε για πολλές δεκαετίες το παραδοσιακό και
μεταπολεμικό λαϊκό τραγούδι. Η ικανότητά του στον αυτοσχεδιασμό αλλά και στο
πέρασμα του ενός μουσικού δρόμου με τον άλλο είναι πράγματι μοναδική.
Παίζοντας επαγγελματικά πέντε όργανα (βιολί, σαντούρι, μπουζούκι,
κορνέτα και τρομπόνι) με επιδέξιο χειρισμό σε όλα, υπήρξε ένας από τους ελάχιστους
Μυτιληνιούς μουσικούς που η φήμη του ξεπέρασε τα όρια της πατρίδας του.
Ταυτόχρονα αποτέλεσε και έναν από τους πιο αυθεντικούς εκπροσώπους και
εκφραστές του Μυτιληνιού μουσικού ύφους και γενικότερα του Σμυρναίικου, που
επηρέασε σημαντικά τη μουσική της Λέσβου.
Στα μέσα της δεκαετίας του 30 οι αδελφοί Καλαϊτζή σχηματίζουν
οικογενειακή ορχήστρα, γίνονται πασίγνωστοι και περιζήτητοι σε όλο το νησί με το
ψευδώνυμο «Μπινταγιάλα». Η ονομασία Μπινταγιάλα προέκυψε από το μεγαλύτερο
αδελφό Δημήτρη, ένα μουσικό υψηλής στόφας, ακούραστο και παθιασμένο με τη
τέχνη του. Έλεγε ο κόσμος το συγκρότημα που έλεγε ωραία το τραγούδι
«Μπινταγιάλα» του Παναγιώτη Τούντα, όταν αναφερότανε σε αυτούς και έτσι τους
έμεινε η ονομασία Ο πόλεμος του 40 σημαίνει και την απαρχή του αφανισμού της
οικογένειας. Ο Δημήτρης φεύγει στο Αλβανικό μέτωπο και σκοτώνεται το Δεκέμβρη
του 1940 στο Καλυβάτσι δυτικά του Πόγραδετς, αφήνοντας τη τελευταία του πνοή
στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας. Ο Γιώργος φεύγει στη Μέση Ανατολή, όπου
υπηρετεί στην ταξιαρχία του Ρίμινι. Το ξεκλήρισμα της οικογένειας ολοκληρώνεται
με ένα τραγικό περιστατικό. Το καλοκαίρι του 1943 βρίσκεται πνιγμένος ο πατέρας
στη βάρκα του στα Μάκαρα και σε τρεις ημέρες πεθαίνει στο Ποδαρά η μητέρα Έτσι
απομένουν τα δύο μικρότερα αδέλφια ορφανά, αφού οι τέσσερις αδελφές έχουν εν τω
μεταξύ μεταβεί στη Θεσσαλονίκη σε μια αδελφή της μητέρας τους. Παρά τις
δύσκολες εποχές, την οικογενειακή τραγωδία, αλλά και τις προσωπικές αντιξοότητες
ο Νίκος Καλαϊτζής μετά το στρατιωτικό του ύψωσε το μουσικό του ανάστημα,
μετακομίζει στην Χαλκίδα και με τα άλλα δύο αδέλφια του σχηματίζουν συγκρότημα,
για είκοσι χρόνια περίπου, με την ονομασία «οι Μυτιληναίοι».
Τη δεκαετία του 70 με την αναζωπύρωση του παραδοσιακού τραγουδιού
γνωρίζει μια δεύτερη καριέρα και στην Αθήνα πλέον αποτελεί αδιαφιλονίκητα το
πρώτο όνομα ανάμεσα στους Λέσβιους μουσικούς. Ηχογραφεί με τους παλιούς
παιδικούς φίλους Τάσο Κουλούρη και Χρήστο Παπανικολάου σειρά από
παραδοσιακά τραγούδια και τα επόμενα χρόνια συμμετέχει σε ιστορικές
ηχογραφήσεις (Λέσβος Αιολίς, Μουσικά σταυροδρόμια στο Αιγαίο, κα) και
συνεργάζεται για πολλά χρόνια με το Αρχείο Ελληνικής Μουσικής σε πολλές
εκδηλώσεις, συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό, κτίζοντας ένα σεβαστό όνομα στο
χώρο της παραδοσιακής μουσικής. Θα αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι έχει πατήσει
το πόδι του επαγγελματικά στις τέσσερις Ηπείρους Ευρώπη (εκτός από Ελλάδα και
Κύπρο, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία) , Αμερική (Σικάγο, Καναδάς), Αυστραλία και
Αφρική.

(ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΣΧΟΒΗΣ)

http://sfondilos.blogspot.com/2011/08/o_20.html

Βρακάδικος

2012-01-22T07:38:00.000-08:00

Καλέ συ Παναγιά μου

2012-01-15T23:40:00.000-08:00

ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΟΝ ΑΙΤΙΟ ΜΑΛΑΚΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

2012-01-15T23:37:00.000-08:00

Πολίτικος Συρτός

2012-01-15T23:33:00.001-08:00

Ανοιχτός Σηλυβριανός Συρτός

2012-01-07T10:08:00.000-08:00

«Ανοιχτός» Σηλυβριανός Συρτός
Βιολί: Αντώνης Κόμης-Μουγάδης
Λαούτο: Λευτέρης Λουκατάρης
Ερασιτεχνική ηχογράφηση από γλέντι της δεκαετίας του 70
Αρχείο Άγγελου-«Γιαλλού»-Χρυσοφού
Επεξεργασία Α. Κ. Καράβης
Φωτογραφία: στο καφενείο του Λευτέρη στον Αρτεμώνα το 1976. Βιολί: Μουγάδης, Λαούτο: Λευτέρης
(από το βιβλίο του Α. Τρούλλου «Ο Σιφνέικος γάμος με τα τραγούδια και τα ανέκδοτα»)

Συρτός Πολίτικος

2012-01-07T10:03:00.000-08:00

http://www.esnips.com/displayimage.php?pid=33200512

Δεν ξέρω αυτός ο συρτός με ταξίδεψε σε χρονιές μακρινές.....Σε πανηγύρια παλιά.... Σε χορούς όπου ο πρωτοχορευτής θα δείξει το μεράκι του :
cd: Σάμος : Παιχνίδια και και παιχνιδιάτορες.Σαντούρι: Κώστας Μαυρίκης- Πόπη Βαρβαδούκα
Βιολί: Δημήτρης Ζαχαρίου

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς Σμύρνης

2011-12-29T23:38:00.000-08:00

Δημ. και Κ. Φυρογένης - Γ. Κονιτόπουλος (Θεός) (ΝΑΞΟΣ)

2011-12-15T14:25:00.000-08:00

Τα βιολιά με το 1/4 του δοξαριού και τα λαούτα ακουπανιαμέντα (πρωτόγνωρο) και "τραβηχτά". Αυτοδίδακτοι λαϊκοί πρακτικοί οργανοπαίχτες. Εποχές αλλοτινές, που οι οργανοπαίχτες κοίταζαν τον χορευτή μια στα μάτια - μια στα πόδια !!!

Η Ερτ .. της Παράδοσης ή ή Παράδοση της ΕΡΤ

2011-12-14T09:12:00.000-08:00

Σε μία περίοδο κρίσης, σε μία περίοδο πλήρους αβεβαιότητας, σε μία περίοδο όπου η Δημόσια Τηλεόραση έχει ήδη προβεί σε πλήρη - Αναγκαστική η μή -ανα/διαμόρφωση του προγράμματος της, ξεπρόβαλλε και η παρακάτω είδηση:

Μια νέα σειρά 16 εκπομπών για την ελληνική μουσική παράδοση αρχίζει από την Κυριακή 18/12 και κάθε Κυριακή στις 13.00 στην ΕΤ1. Παρουσιάζει ο εθνομουσικολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Λ. Λιάβας

Ο Λόγος? Να τιμήσουμε την Παράδοση ; Σε περίοδο Κρίσης; Ποιός ο λόγος ; Οταν αναδιαμορφώνεται πλήρως η κρατική τηλεόραση, γιατί πρέπει να έχουμε νέες εκπομπές; Όταν εκπομπές όπως το αρχονταρίκι ή το Μένουμε Ελλάδα σταματάνε γιατί πρέπει να εντάξουμε νέα δεδομένα με το "κάλυμμα" της παράδοσης;

Με όλο το σεβασμό προς τον Πρόεδρο του Μουσείου Λαικών Οργάνων κ. Λιάβα, αλλά τη θεωρώ εντελώς λάθος την κίνησή του αυτή την περίοδο. Προσωπικά θα ήθελα να συνεχιστεί η Κυριακάτικη αναμετάδοση της θείας Λειτουργίας παρά να ενταχθεί στο πρόγραμμα κάτι ( Αν η Παράδοση μπορεί να χαρακτηριστεί ως "Κάτι) το οποίο να θέλει ιδιαίτερη προβολή - παρουσία - παρακολούθηση.

Γιατί τώρα; Φοβάμαι να αφήσω το νου να σκεφτεί παραπάνω πεδία ερμηνείας αλλά ρε γαμώτο με ενοχλεί όταν κάποιοι δεν έχουν δουλειά ή κάποιες από τις ιδιαίτερες εκπομπές της ΕΡΤ σταμάτησαν να μπαίνει νέα εκπομπή που απ ότι κατάλαβα θα είναι διανθισμένη με συνεντεύξεις με ανθρώπους της παράδοσης....

Πριν από λίγες ημέρες, είχα την χαρά να βρεθώ μ ένα ατομο της ΕΡΤ το οποίο ειναι συνυφασμένο της Προσπάθειας διάσωσης μέσω εκπομπών της έννοιας της Παράδοσης. Αναφέρομαι στην κυρία Φεβρωνία Ρεβύνθη. Επειδή για εμάς τους νεότερους που ασχολούμαστε με την παράδοση , άτομα όπως η κ. Φεβρωνία είναι άτομα κύρους, ελπίδας και ζωντάνιας, δεν θα μπορούσα να μην τη ρωτήσω τι γίνεται και πως πάει . Με θλίψη μου αναφώνησε οτι σταματάει με το κακό που γινεται στην ΕΡΤ......Εμείνε εκεί η κουβέντα με το σκεπτικό οτι σύντομα θα μπορούμε να τη συνεχίσουμε...!

Αναρωτιέμαι λοιπόν γιατί να μην συνεχιστούν ΚΑΙ οι εκπομπές της κ. Φεβρωνίας; Όσο το σκέφτομαι τη νέα εκπομπή αφιερωμένη στην παράδοση ..... ψιλοτρελλαίνομαι!

Τι θα λέγατε αν τυχόν αντι μιας νέας εξωτερικής παραγωγής για την παράδοση , βάζαμε νέους ανθρώπους να πάρουν συνεντευξη από τις ζώσες Μορφές της Παράδοσης; Δεν αναφέρομαι στο γεγονός οτι ο κ. Λιάβας δεν θα μας μεταφέρει μια ιδιαίτερη προσέγγιση για την Παράδοση... Αλλά μήπως ήρθε η ώρα όμως να κάνουμε γενικά ένα βήμα μπροστά; Αφού γίνεται μια πλήρης ανακατατάξη της ΕΡΤ δεν θα μπορούσαν νέοι για π.χ. φοιτητές ή ερευνητές να παρουσιάσουν - με την Επιστημονική Επιμέλεια ας πούμε του κ. Λιάβα ή άλλων αξιόλογων Καθηγητών- το έργο και τη δράση του Νίκου Σαραγούδα;

Νέοι Άνθρωποι είχαν αναλάβει το Μένουμε Ελλάδα και πήγαν μια χαρά......Γιατί να μην γινόταν το ιδιο και με την νέα εκπομπή;

Ειλικρινά Δεν ξέρω τι ακριβώς με ενοχλεί περισσότερο : Νέα εκπομπή με το " κάλυμμα" της παράδοσης σε περιόδους κρίσης; Νέα εκπομπή λόγου για την παράδοση; Νέα εκπομπή με το ίδιο μοτίβο για την παράδοση ; Τίποτα από αυτά ή όλα μαζί ? Δεν ξέρω.....

Απλά σε δύσκολους καιρούς νοιώθω οτι αντί να προχωράμε ένα βήμα μπροστά.... παραμένουμε στάσιμοι .... Οταν δε αυτή η στασιμότητα έχει να κάνει με την παράδοση , τότε προσωπικά ΛΥΠΑΜΑΙ! .....

ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΙΤΙΣΣΑ ♥♥ ΑΜΑΛΙΑ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ

2011-12-12T10:04:00.001-08:00

"Κανάρια" κ' "Κέρνα μας" - Σκυριανοί σκοποί τραπεζιού

2011-12-09T10:02:00.000-08:00

Στην Σκύρο εκτός από τους χορευτικούς σκοπούς (συρτά, μπάλλοι, καλαματιανά, πηδηχτά, στα τρία, σκυριανός καλές, κουμιώτικος καλές) επιβιώνουν σε ιδιαιτέρως μεγάλο ποσοστό, ίσως και υπερβαίνον της πρώτης κατηγορίας, πολλοί σκοποί του τραπεζιού που τραγουδούσαν οι Σκυριανοί σε κάθε έκφανση της καθημερινής τους ζωής και κυρίως στα γλέντια τα ατελείωτα που σταματούσαν τα ξημερώματα. Μεγάλη αγάπη είχαν για σκοπούς όπως του Χρυσοπράσινου αϊτού, του Παπακοσμά, του Δούκα, της Σπυριδούλα, Έλιμ γιαλέλιμ, Τζόγια, του Μάη, του Θεριστιανέ, της Κορέλας, του Ξανθ'λιάνικου, του Αυλωνιτιάνικου, κλπ... Οι σκοποί αυτοί συνοδεύονται συνήθως από μαντινάδες, δίστιχα 15σύλλαβα και 13σύλλαβα (ιδιάιτερα αγαπητός στίχος στην Σκύρο) της αγάπης, της θάλασσας, του χωρισμού, των γηρατειών, του Μάη, κλπ. Σχεδόν ποτέ δεν συνοδεύονται αυτοί οι σκοποί από τραγούδι με συγκεκριμένο θέμα (συνήθως συγκεκριμένο θέμα έχουν τα τραγούδια του σκυριανού και κουμιώτικου καλέ, καλαματιανού, κλπ.). Το μουσικό μέλος τους είναι άμεσα και άρρηκτα επηρεασμένο από την βυζαντινή μουσική και τους βυζαντινούς ύμνους κάτι που συναντάται και σε άλλες περιοχές (π.χ. Θράκη, Ανατολικό Αιγαίο) αλλά σε πολύ μικρότερη κλίμακα.
Τα συγκεκριμένα τραγούδια προέρχονται την συλλογή της Αλίκης Λάμπρου "Τραγούδια και έθιμα της Σκύρου", CD 3, Σκύρος 2004.

1. Κανάρια μ'
"Από τον Θεό να το βρεις, Κανάρια μ' (δις)
όπους με κατήντησες, Κανάρια μ', όπους με κατήντησες.
Μου φαες τα σωθικά μου, Κανάρια μ' (δις)
τώρα μ' απαρνήθηκες, Κανάρια μ', τώρα μ' αποαρνήθηκες.
Από τα πεντέμια πέφτω, Κανάρια μ' (δις)
πέφτω για να σκοτωθώ, Κανάρια μ', πέφτω για να σκοτωθώ.
Κι η αγάπη μου φωνάζει, Κανάρια μ' (δις)
πιάστε τον για το Θεό, Κανάρια μ', πιάστε τον για τον Θεό."

Τραγούδι: Φροσύνη Φτούλη και Αλίκη Λάμπρου

2. Κέρνα μας
"Εγώ κρασί δεν έπινα, κέρνα μας, κέρνα μας (δις)
ούζο για να μεθύσω, άιντε κέρνα μας και καλοπέρνα μας
ούζο για να μεθύσω, άιντε να κερνάς να καλοπερνάς.
Τώρα τα πίνω και τα δυο, κέρνα μας, κέρνα μας (δις)
για να σ' αλησμονήσω, άιντε κέρνα μας και καλοπέρνα μας
για να σ' αλησμονήσω, άιντε κέρνα μας και καλοπέρνα μας."

Τραγούδι: Φροσύνη και Άρτεμις Φτούλη, Αμέρσα τ' Αντώνη, Καλή Δαφνούλη, Αλίκη Λάμπρου
Βιολί: Ανδρέας Μ. Χανιώτης
Λαούτο: Μανόλης Χανιώτης\

Βίκυ Μοσχολιού- Άγιε Νικόλα Ποθιανέ

2011-12-05T23:30:00.000-08:00

Το τραγούδι είναι παραδοσιακό της Καλύμνου και συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο Βραδινό Σινιάλο που κυκλοφόρησε το 2004. Ο Άγιος Νικόλας, ο προστάτης των ναυτικών, είναι ο προστάτης Άγιος της Καλύμνου και τιμάται πανηγυρικά στις 6 Δεκεμβρίου, στο Ναό της Πόθιας, της πόλης του νησιού. Γι αυτό και το προσωνύμιο "Ποθιανός"

Χειμαριώτικος - λατέρνα - Αρμάος Νικος 1977

2011-12-04T09:33:00.000-08:00

ΝΙΚΟΣ ΑΡΜΑΟΣ - ΛΑΤΕΡΝΑ ΚΑΙ ΝΤΕΦΙ - Ο δίσκος κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1977 από την ΕΜΙΑΛ .. και μετά από την MINOS-EMI (cd)

- Η σειρά των τραγουδιών στο δίσκο και τα περιεχόμενα είναι "αλαλούμ" (εχουν κανει λαθει)

Λατέρνα: ΝΙΚΟΣ ΑΡΜΑΟΣ
Μπουζούκι: Μ.ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ
Κλαρίνο: Β.ΣΑΛΕΑΣ
Βιολί: Γ.ΚΟΡΟΣ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ..

ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ
ΧΑΣΑΠΟΣΕΡΒΙΚΟ
ΣΥΡΤΟ
ΧΕΙΜΑΡΙΩΤΙΚΟ
ΜΠΑΛΛΟΣ
ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ
ΧΑΣΑΠΙΚΟΣ
ΣΟΥΣΤΑ
ΣΟΛΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ (Μ.Βαμβακάρη)
ΤΑΞΙΜΙ ΣΑΛΕΑ
(λαθος) ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΙ ΔΙΠΛΟΧΟΡΔΟ - " Νέο Μινόρε "του ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ πεζει!!

NIKOS ARMAOS - LATERNA KAI NTEFI - sirtos xoros

- .Ο Αρμάος-ο Βασιλιάς της Λατέρνας οπως και τον έλεγαν χαρακτηριστικά- γεννήθηκε στην Κωσταντινούπολη το 1889, ενώ είχει ρίζες απο την Ιταλια και Τηνο. Έζησε στην Δραπετσώνα και παίζει λατέρνα απο το 1916... έχει συνεργαστεί με τον Μάρκο Βαμβακάρη, ο οποίος παίζει μπουζούκι στον 33 στροφων δίσκο του "Λατέρνα και ντέφι" Ο Νίκος Αρμάος πέθανε το 1979 σε ηλικία 90 ετών..
MPOYZOYKI KAI MPOYZOYKSIDES!!!

Ισσος με τσαμπούνα - Νίκος Τάλιας (Κάλυμνος)

2011-12-04T09:14:00.000-08:00

Τραγούδι τσαμπουνιστό πάνω στον σκοπό του Παναγιώτη.Μια μουσική περιδιάβαση του Χωριού της Καλύμνου με τις γειτονιές του.
Τσαμπούνα και τραγούδι ο Νικόλαος Τάλιας.
Ηχογράφηση από τον δάσκαλο της ελληνικής μουσικής Σίμωνα Καρά το 1957.

Το ηχογράφημα καθώς και η φωτογραφίες προέρχονται από τον δίσκο ''Της Κάλυμνος παιχνίτζα'' που κυκλοφόρησε από το Κέντρον Ερεύνης και Προβολής της Εθνικής Μουσικής (ΚΕΠΕΜ) - Μουσικό, Λαογραφικό, Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά

Ο Μισεμός και γύρισμά σε Μπάλλο

2011-12-03T00:59:00.000-08:00

Από τα τραγούδια του Συρτού χορού που αναζητούν την αλήθεια για τη λέξη - όρο: "παραδοσιακό" και τί χαρακτηρίζουμε ως τέτοιο.
Ο Μπάλλος εδώ είναι μια "σύνθεση" από τις πολλές που έχει παίξει ο Γιάννης Ζευγώλης με τη φωνή της Ασπασίας Στρατηγού.
Η ποιότητα του ήχου είναι προβληματική και έτσι όπως τον αλίευσα
από το διαδίκτυο με στοιχεία μετάδοσης από την ΕΡΑ2 στις 26.2.2006.

Αλήθεια Δεν ξέρετε πόσο ανάγκη το χα ......και μόλις το είδα οτι το ανέβασε ο Σταύρος.....! Ηρέμησα,...Γελασα...Γαλήνεψα.... Σταύρο σ ευχαριστώ και πάλι !

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΟΣ-ΣΤΑΥΡΩΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ ή ΚΟΥΡΣΑΝ

2011-11-26T09:18:00.001-08:00

Δυο υπέροχοι ιερείς....

2011-11-23T14:02:00.000-08:00

ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΧΟΖΟΒΙΩΤΙΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΟΡΓΟ

2011-11-21T01:43:00.000-08:00

Ποταμός - Νικόλας Ντόγιας

2011-11-16T10:02:00.001-08:00

Οι αδελφοί Νικόλας (βιολί) και Αυγουστής Ντόγιας (λαούτο) παίζουν στην εκπομπή της ΕΤ3 "Ο Τόπος και το τραγούδι του" με αφιέρωμα στην Άνδρο.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ-ΣΥΡΤΟΣ ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΣ

2011-11-16T10:01:00.000-08:00

Μπάλλος-Μανές - Θοδωρής Μέρμηγκας

2011-11-16T09:59:00.000-08:00

Κάθε φορά που ακούω τον Θοδωρή Μέρμηγκα, ο Νους μου με ταξιδέψει στην εκδήλωση της Ο.Ν.Α.Σ. με την Επιστημονική επιμέλεια του Στ.Σπηλιάκου για τον Κ. Στάθη Κουκουλάρη όπου ο Θοδωρής απλά Συγκλονισε.....!!

και δείτε τον εδώ Δίπλα στον Κυριάκο Γκουβέντα και στον Κύριο Νίκο Καρατάσσο....! Αργά βήματα μα τόσο σημαντικά μιας ιδιαίτερης νέας μορφής στη διάδοση και ερμηνεία των τραγουδιών!

ΚΑΡΣΙΛΑΜΑΣ_''ΣΤΕΙΛΕ ΜΕ ΜΑΝΑ ΓΙΑ ΝΕΡΟ'' (ΛΕΣΒΟΣ)

2011-11-10T23:56:00.000-08:00

Αμπελοκούτσουρα

2011-10-30T14:52:00.000-07:00

H Nάνα Μούσχουρη και οι φίλοι ....

2011-10-25T00:27:00.000-07:00

Πριν από λίγες ημέρες εντόπισα μια νέα δουλειά της ΚΥΡΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ στην τηλέοραση. Ευτυχώς ένας φίλος μου το προμήθευσε για να το κρίνω και να το σχολιάσω...Αναφέρομαι στο νέο της cd: "Νάνα Μουσχουρη και Φίλοι- Τραγούδια από τα νησιά".....Συμμετοχές όπως Μανώλης Μιτσιάς, Χάρις Αλεξίου, Νατάσσα Θεοδωρίδου, Έλενα Παπαρίζου και φυσικά η ίδια η κ. Μουσχουρη σε προϊδέαζαν ίσως για κάτι διαφορετικό . Γνώριζα εξ αρχής οτι αυτό το cd δεν εντάσσεται στην κατηγορία των cd με τραγούδια από τα νησιά και ήμουνα έτσι κι αλλιώς προκατειλημμένος. Δυστυχώς οι φόβοιμου όχι απλά επιβεβαιώθηκαν.... Όταν έχεις τέτοια ονόματα οφείλεις και την ενορχύστρωση να τη σεβαστείς....Φεφ....... Πλήρης απαξίωση της σχέσης τραγουδιστή - μουσικής - τραγούδι. Δεν συζητώ φυσικά για το περίφημο Ντάρι Ντάρι....

και να μην υπήρχε δεν χάλαγε ο κόσμος. αλλά και στον Ερωτόκριτο τα ίδια και σε πολλά αλλά...Η Χάρις Αλεξίου και ο Μανώλης Μιτσιάς είχαν και έχουν ξεχωριστά γυρίσματα στη φωνή τους . Ο " ενορχηστρωτής" δεν μπορούσε να τα δει αυτά...?

Δεν ξέρω αν η κυρία Μούσχουρη επιμελήθηκε επί της ουσίας το cd η αν της το ζήτησαν από την εταιρεία.....!Προσωπική μου άποψη είναι οτι δεν έπρεπε καν να το κάνει και δη περισσότερο με αυτή την ενορχήστρωση η οποία για μένα κατέστρεψε έτσι κι αλλιώς την προσπάθεια....

Η κυρία Μούσχουρη δεν χρειαζόταν επιβεβαίωση του μύθου της.......

Νισύρικη σούστα Γιώργος Μακρυγιάννης

2011-10-19T01:28:00.000-07:00

Ο Γιώργος Μακρυγιάνης ή Νισύριος, γεννήθηκε στην ακμάζουσα νισυριακή παροικία της Κωνσταντινούπολης στις 21.12.1874, όπου έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του και μυήθηκε στην τέχνη του βιολιού. Η οικογένεια του εγκαθίσταται στη Νίσυρο πιθανά πριν το 1895. Δάσκαλός του υπήρξε ο Νίκος Λυριστής από την Κω. Μέχρι τα μέσα της 2ης δεκαετίας του 20ού αιώνα περιοδεύει ως μουσικός στη Ρουμανία, την Τουρκία, την Αίγυπτο και την Ελλάδα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1910 μεταναστεύει στην Αμερική. Εκεί ηχογραφεί διάφορα τραγούδια (νησιώτικα, μικρασιάτικα, στεριανά και ελαφρά) σε δίσκους 78 στροφών.

Από το cd:

Γιώργος Μακρυγιάννης ή Νισύριος
ιστορικές ηχογραφήσεις 1917-1919
Επιμέλεια Νίκος Διονυσόπουλος
Μορφωτικός πολιτιστικός εξωραϊστικός σύλογος Νισύρου

Συρτός - Μπάλλος

2011-10-19T00:28:00.000-07:00

Τραγούδια και χοροί της Άνδρου των Κυκλάδων
από την εκπομπή της ΕΤ 1 "ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ" με τον Παναγιώτη Μυλωνά, σε σκηνοθεσία Γιώργου Δάμπαση

βιολί: Αντώνης Χατζόγλου, σαντούρι: Γιάννης Πατήρης

Σηλυβριανός - Μπάλλος

2011-10-19T00:26:00.001-07:00

Μπάλος μι ματζόρε - Νίκος Χατζόπουλος

2011-10-15T08:32:00.000-07:00

Σαν ευτυχει ο άνθρωπος - Μανές

2011-10-13T12:01:00.000-07:00

Αφιερώματα στο γέρο Σάββα Περσελή

2011-10-11T13:42:00.000-07:00

Μνήμη Σάββα Κ. Περσελή

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ

Η θάλασσα. Το Αιγαίο. Ο Εύξεινος Πόντος. Η θάλασσα στη μέση της Γης. Η Μεσόγειος«Δεν ημπορώ τα βάσανα/ της πέτρας να τα λέω/ κι η πέτρα να μη μου μιλά /να κά(θ)ομαι να κλαίω/ Ηθελα να 'μουν ουρανός/ Θεέ μου σ' αυτή την πλάση/ να μην αφήσω σύννεφο/ Κάσος να σε σκεπάσει/ Την κάθε λέξη που θα πω/ μετρώ με το κουμπάσο/ για να 'ναι τα λόγια μου σωστά/ σαν τραγου(δ)ώ στην Κάσο».Σάββας Περσελής, αξεπέραστος ριμαδόρος, δεξιοτέχνης της λύρας, λαϊκός βάρδος του Νοτίου Αιγαίου, γεωργοκτηνοτρόφος, δουλευτής της πέτρας. Εφυγε από κοντά μας στις 15 Μαρτίου, στα 95 του. Ανήκε στη δεύτερη από τις τέσσερις γενιές μουσικών της οικογένειας Περσελή. Οι Κασιώτες έλεγαν γι' αυτόν ότι σκάρωνε μαντινάδες με την ίδια συχνότητα που ανθίζει το χαμομήλι στη γειτονιά του, στον Χρουσουλά της Αγίας Μαρίνας, ότι δημιουργούσε δεκαπεντασύλλαβους για κάθε θέμα, κάθε πρόσωπο, κάθε αντικείμενο συζήτησης, συνταίριαζε με το μυαλό του στίχους και νότες, μέχρι να μπουν στη σωστή τους θέση, αυτοσχεδίαζε στην άψη του γλεντιού, ήταν ένα αγνό κομμάτι της συλλογικής μας ψυχής. Δεν ήταν λίγες οι φορές που σε μεγάλη ομήγυρη που γλεντούσε σε κάποιο πανηγύρι, γάμο, βάφτιση, οι συνδαιτυμόνες κρέμονταν από τα χείλη τού μπαρμπα-Σάββα για να ακούσουν τις μερακλίδικες ευχετήριες μαντινάδες του.«Με τη λύρα του και το τραγούδι του, ο Σάββας Περσελής έλαβε μέρος στις ηχογραφήσεις του Σίμωνα Καρρά, ενώ υπάρχουν και CD με τη συμμετοχή του από τα Διεθνή Φεστιβάλ Λύρας και Οργάνων με Δοξάρι που έγιναν στο νησί μας», σημειώνει ο Μανόλης Μαυρολέων, συγγραφέας και μέλος της Εταιρείας Κασιακών Μελετών.Φέτος, στην πατρίδα του πραγματοποιείται η 5η Μουσική Συνάντηση Λύρας από 19-22 Αυγούστου, η οποία είναι αφιερωμένη στη μνήμη του μεγάλου λαϊκού βάρδου, του αυθεντικού λυράρη και ποιητή του Αιγαίου.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/07/2007

ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟ-ΣΑΒΒΑ
Τετάρτη, 04 Ιούλιος, 2007
Γράφει ο Δημήτριος Σ. Προβάδος

"Μέχρι να ζω θα τραγουδώ, Κάσος μου αγαπημένη
και τ' όνομά σου το γλυκό στη σκέψη μου θα μένει..."
Σάββας Περσελής(1995)
«Του μουσικού δεν πρέπουνε θρήνοι και οιμωγές
μόνο του πρέπουν άσματα χοροί και δοξαριές»
Δ.Σ.Π.

Υπάρχουν κάποιοι λαϊκοί καλλιτέχνες που είτε τους αγνοεί παντελώς η δισκογραφία, είτε ακούγονται σε κάποιο cd - μουσικό αφιέρωμα στην μουσική του τόπου τους.Δεν «κτύπησαν» ποτέ τα νούμερα εκείνα των πωλήσεων που θα έκαναν τα ποικίλης ύλης περιοδικά, την τηλεόραση και τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με τα τερτίπια και τις δραστηριότητες των σελέμπριτις (νεολογισμός ξενικής προέλευσης), να ασχοληθούν μαζί τους.Όπως έλεγε και το τραγούδι: «…τους ξέρει μόνο η μάνα τους οι συγγενείς και οι γειτόνοι…» Ψέματα! Τους ξέρουν και εκείνοι που αγαπούν, ακούν και ερευνούν την μουσική αυτού του τόπου και τις ιδιαιτερότητες της πολυποίκιλης έκφρασης του.Ένας τέτοιος μουσικός ήταν και ο γερο-Σάββας Περσελής.Ένας λυράρης, ένας στιχουργός, ένας τραγουδιστής της Κάσου.
Δεν έγινε πανηγύρι στο νησί, γιορτή ή γάμος που να μην είναι καλεσμένος ο γερο-Σάββας, να στολίσει με τις δοξαριές και το τραγούδι του την χαρά των ανθρώπων. Τον γερο-Σάββα Περσελή, τον γνώρισα μεγάλο πια σε προχωρημένη ηλικία, όταν γαμπρός στην Κάσο παραβρέθηκα στο πανηγύρι της Παναγίας στις 15 Αυγούστου του 19.., στο χωριό Παναγιά της Κάσου, να παίζει και να γλεντούνε χορεύοντας με τις δοξαριές του οι προσκυνητές, σε ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια του νησιού.Μπορεί η λύρα του Απόλλωνα να μην έμοιαζε σχηματικά με αυτή του γερο-Σάββα, ούτε και οι Μαινάδες, οι Σάτυροι ή οι Σιληνοί, να εκστασιάζονταν ακούγοντας τον, μια και υπήρξαν χρόνια πριν από αυτόν. Όμως είμαι βέβαιος ότι ίδια θα παιζε την δική του λύρα και ο Φήμιος, ή τις μουσικές του ο Διονυσιακός μύστης. Γνήσιος απόγονος μιας σειράς μουσικών αυτού του τόπου, διονυσιακός και απολλώνιος μαζί, παίζοντας ξεπερνούσε τα στενά όρια του μικρού του νησιού, και συναγελάζονταν με τους θεούς και τους μύστες. Αυτοί οι θεοί θέλοντας την παρέα και τα ακούσματα της μουσικής του είναι που την Πέμπτη 15 Μαρτίου του 2007, τον κάλεσαν κοντά τους. Κι έτσι, «έφυγε" ο γερο-Σάββας... σε ηλικία 95 ετών (1912-2007) για το μακρύ ταξίδι στο σύμπαν. Απεβίωσε το απόγευμα της Πέμπτης στην Κάσο αυτός ο "Πατριάρχης" της Κασιώτικης μουσικής. Έγραψαν στην νεκρολογία του «Ο Σάββας Περσελής ήταν η μουσική φωνή και συνείδηση της Κάσου. απόφωνος λυράρηδων και ο ίδιος, τραγούδησε τις χαρές και τις λύπες της ιδιαίτερης πατρίδας του, Ο γερο-Σάββας έφυγε αφήνοντας πίσω του ολόκληρη τη μουσική ιστορία του τόπου του, την οποία όλοι οι Κασιώτες οφείλουν να την διατηρήσουν μεταλαμπαδεύοντας την στις επόμενες γενιές.»Σε ένα μουσικό, ένα στιχοπλόκο και τραγουδιστή, εκτός από την εξώδιο ακολουθίατου πρέπουν και τραγούδια. Γιʼ αυτό και οι Κασιώτες που τον γνώρισαν και τον αγάπησαν, τον αποχαιρέτησαν με τον δικό τους τρόπο. Με μαντινά(δ)ες. Mαντινάδες που γράφτηκαν για τον θάνατο του γερο-Σάββα Περσελή:
ΤΑ ΓΛΕΝΤΙΑ ΤΑ ΚΑΣΙΩΤΙΚΑ ΕΚΑΙΓΑΝ ΣΑ ΤΗ ΛΑΒΑ
ΜΑ ΤΩΡΑ ΕΠΑΓΩΣΑΝΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΣΑΒΒΑ

ΟΛΟ ΤΗΣ ΚΑΣΟΥ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΡΑ ΕΜΑΥΡΩΝΤΗΘΕΙ
ΧΑΘΕΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΥΨΩΣΕ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΗΘΗ

ΤΩΡΑ ΤΗΣ ΚΑΣΟΥ ΟΙ ΣΚΟΠΟΙ (Α)ΚΟΥ(Γ)ΟΝΟΤΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΟΙ
ΠΟΥ ΧΑΣΑΝ ΤΟ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΡΦΑΝΟΜΕΝΟΙ

ΚΟΝΤΑ ΤΟΝ ΠΗΓΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ (Α)ΚΟΥΣΕΙ ΤΟ ΑΛΕΝΤΙ
ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΝΑ ΣΤΕΙΣΟΥΝΕ ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ, ΤΟ PLAY
ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝΕ ΟΙ ΝΕΟΙ
"Αργύρης Λαθουράκης"

"Οι άγγελοι στον ουρανό απόψε έχουν γλέντι
ο ΣΑΒΒΑΣ τους ετραγουδά το Πάθος και τ' Αλέντι"
¨"Τρούσσουλας"

ΚΑΣΙΩΤΗ ΝΑ ΜΗ ΘΛΙΒΕΣΕ ΔΑΚΡΥ ΝΑ ΜΗ ΠΡΟΚΑΝΕΙ,
ΤΟΥ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΘΑΝΑΤΟ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ..!
Χάρης Βάλλας

Άξιε πρωτομάστορα του στίχου και της λύρας
αιώνια να είναι η μνήμη σου ως του θεού το σύμπας
Φραγκίσκος Σοίλης

ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΡΟ-ΣΑΒΒΑ
"Ήμπιασα γέρο Σάββα μου δυό λόγια να σου γράψω,
μαζί με όλο το νησί εσένα να σε κλάψω.

Στην Κάσο (δ)ε θα ξανακουστεί να παίζεις π(λ)ιό τη λύρα.
γλέντια (δ)ε θα στήσεις πια, μη(δ)ε θα βγεις στη γύρα.

Ήμπιανες το κουφόξυλο μαζί και το δοξάρι
και ήλεες τα Μπλου Μαρέν με μια περίσια χάρη.

Σύμβολο είσαι για ούλους μας, μάστορας, δάσκαλος μας
και γλέντια σαν θα στήνουμε θα είσαι στο πλευρό μας.

Αξέχαστα τα γλέντια σου που 'καμες στο νησί μας,
παντοτινά θα βρίσκεσαι Σάββα στη θύμηση μας
"Αντώνης Ε. Καραγιαννάκης

Ο Σάββας Περσελής μαζί με τον αδελφό του Ηλία Περσελή στην Κάσο, δημιούργησε μια φαμίλια, τους Περσελήδες, που για πέντε γενεές είναι οι λυράρηδες της Κάσου. Για την ιστορία του γερο-Σάββα Περσελή, αλλά και της οικογένειας του έγραψε στο ένθετο του cd με τραγούδια της Κάσου, ο Μανόλης Μαυρολέων για λογαριασμό της Εταιρείας Κασιακών Μελετών

ΠΕΡΣΕΛΗΔΕΣ: ΜΙΑ ΚΑΣΙΩΤ1ΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Η παράδοση μιας κληρονομιάς από τους παλαιότερους και η παραλαβή της από τους νεότερους γόνους μιας οικογένειας είναι η θεία εκείνη λειτουργία που φέρνει ως τις μέρες μας τον μόχθο, το μεράκι και τη φαντασία αυτών που πέρασαν γονιμοποιώντας το παρόν με τη γνώση του παρελθόντος.Στις μουσικές οικογένειες, ειδικότερα, οι λέξεις "παράδοση" και "παραδίδω" παρουσιάζουν μια σχεδόν απόλυτη ταύτιση, είτε χρησιμοποιούνται κυριολεκτικά είτε μεταφορικά. Τα όργανα αλλάζουν χέρι, οι μουσικές αυτί, τα τραγούδια χείλη! Παραδίδονται και παραλαμβάνονται από τον πατέρα στο γιο, από τον παππού στον εγγονό και, κάποιες φορές, από τον προπάππου στον δισέγγονο!Στην περίπτωση της Κάσου, η μουσική οικογένεια των Περσελήδων (όπως κι αλλού οι οικογένειες των Χαλκιάδων, των Σουκαίων και τόσων άλλων] φθάνει κιόλας στην πέμπτη γνωστή γενιά λυράρηδων και γενικότερα μουσικών. Με την "υψηλή πιστότητα μετάδοσης "που εγγυάται σ 'αυτή την περίπτωση η οικογενειακή και η ευρύτερη κοινωνική ενότητα και συνοχή στον κλειστό κι απομονωμένο βιοχώρο, ενός μικρού ακριτικού νησιού. Σ' έναν τόπο που έχει όμως να παρουσιάσει μεγάλο ιστορικό βάθος και πλάτος πραγμάτων, καταστάσεων, ηθών και λειτουργιών.Οι ρίζες της οικογένειας που κατορθώσαμε να εντοπίσουμε φτάνουν ως τα μέσα του περασμένου αιώνα, στον προ-προπαππού, τον Αντώνη Περσελή ή "Αντώναρη" (λόγω του μεγάλου του ύψους).Στη συνέχεια, από τον προπάππου Κώστα Περσελή, που μόνον οι γεροντότεροι θυμούνται κάπως για τη λύρα του, περνάμε στον παππού Σάββα. Ο Σάββας Περσελής (1912) είναι σήμερα ο "πατριάρχης" της κασιώτικης μαυσικο-ποιητικης παράδοσης, ένας από τους τελευταίους ίσως μεγάλους λαϊκούς ποιητές του Αιγαίου, με το πηγαίο και ανεξάντλητο χάρισμα "σκαρώματος" μαντινάδων που σε κάθε γλέντι γυρίζουν από πρόσωπο σε πρόσωπο, από θέμα σε θέμα επί ώρες πολλές, χωρίς την παραμικρή κούραση!Από τους αδερφούς του Σάββα, τον Ηλία ή "Λίό" (με το αυθεντικό "σιωπηλό" παίξιμο της λύρας) και τον Νικολό ή "Παπά" (δεξιοτέχνη του βιολιού), περνάμε στον γιο του Σάββα, τον Δημήτρη Περσελή λυράρη και τραγουδιστή με εντυπωσιακά ψηλό κράτημα του τραγουδιού στο "ίσο". Για να φθάσουμε στα εγγόνια και στα ξαδέρφια, στη νεότερη γενιά των μουσικών της Κάσου. τον Σάββα, τον Γιώργη, τον Νεκτάριο, τον Θεοδόση και τον Κώστα που καλούνται να παραλάβουν τη σκυτάλη της μουσικής αυτής γενιάς.Οι Περσελήδες είναι από τις παλαιότερες οικογένειες που ζουν μόνιμα στο νησί και, όταν δεν τραγουδούν και δεν παίζουν μουσική, είναι γεωργό - κτηνοτρόφοι, οικοδόμοι ή ψαράδες. Στις μέρες μας όμως, περνάμε πλέον στους νεότερους που φεύγουν όλο και συχνότερα για ν' αναζητήσουν αλλού δουλειά η για να συνεχίσουν τη μόρφωση τους.Αλλά, παρ' όλες τις γενικότερες αντιξοότητες και αλλοιώσεις που συντελούνται τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της δοκιμασίας των ενοτήτων "οικογένεια, χώρος, ύφος, ήθος" (αφού όλοι οι Περσελήδες δεν ζουν πια στο νησί κι επομένως δεν έχουν τις ίδιες επιρροές), η αλυσσίδα δε φαίνεται να διακόπτεται. Αν και οι νεότεροι βλαστοί της μουσικής παράδοσης βρίσκονται μπροστά στο μεγάλο δίλημμα της εποχής: ν' ανανεώσουν τη μουσική τους αφομοιώνοντας δημιουργικά τις ξένες επιρροές η ν' αφομοιωθούν από τις επιρροές αυτές και να εκφυλίσουν την παράδοση, εκφυλιζόμενοι και οι ίδιοι (όπως ορισμένοι γόνοι της οικογένειας Κονιτοπούλου. γιο να αναφέρουμε ένα ενδεικτικό παράδειγμα προς αποφυγή!..)Όμως ο κύκλος συνεχίζει τα γυρίσματα του και είμαστε αισιόδοξοι ότι η αλυσσίδα θα συνεχιστεί. Γιατί υπάρχουν ορατές και βάσιμες ελπίδες ότι στο τέλος τα παράσιτα των εκάστοτε "συρμών" θα παραμερισθούν και η προφορική παράδοση του τόπου θα εξακολουθήσει να μεταλαμπαδεύει από γενιά σε γενιά μουσικές κι αισθήσεις ζωής. Η παρούσα καταγραφή κι έκδοση των σκοπών της Κάσου ας είναι η δική μας συμβολή προς αυτή την κατεύθυνση..Μανόλης Μαυρολέων(Εταιρεία Κασιακών Μελετών)

Σημειώσεις: 1-Οι μαντινάδες είναι παρμένες από την δημοσίευση του θλιβερού αγγέλματος του θανάτου του Σάββα Περσελή, στο http://kassosnews.blogspot.com. (Διατηρήθηκε η ορθογραφία τους). 2-Το σημείωμα είναι από το ένθετο του cd με τίτλο «ΚΑΣΟΣ ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΛΥΡΑΣ Τρεις Γενιές Λαϊκών Μουσικών». Πρόκειται για ένα δίσκο ακτίνας με ζωντανή ηχογράφηση που έγινε στο Φρυ της Κάσου τον Αύγουστο του 1992 στο σπίτι της Ελένης Κουτλάκη-Μόσχου από τον Γιάννη Συγκλέτο, για λογαριασμό της εταιρείας LYRA.

Δημήτριος Σ. Προβάδος

http://kassosnews.blogspot.com/2007/07/blog-post_5535.html

Όταν συναντούμε φίλους ….Συνάντηση Μουσικών και Φίλων, από τις παλιές « Παγκυκλαδικές» στη Σαντορίνη

2011-10-09T12:44:00.000-07:00

Όταν συναντούμε φίλους ….

Συνάντηση Μουσικών και Φίλων, από τις παλιές « Παγκυκλαδικές»

στη Σαντορίνη

Από τις 30 Σεπτέμβρη έως και τις 3 Οκτώβρη η Σαντορίνη γέμισε με πάνω από 350 μουσικούς από τα νησιά της νέας Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου . Για πρώτη φορά διοργανώθηκε η 1^η Κοινή Συνάντηση λαικών πνευστών με τη Συνάντηση νέων μουσικών και απ ότι φάνηκε είχε μεγάλη επιτυχία.

Η ραδιοφωνική τρελλοπαρέα μας ήταν από την πρώτη στιγμή εκεί όντας και στην οργανωτική επιτροπή και σίγουρα έχουμε να μοιραστούμε πολλά. Ας μου επιτρέψουν οι φίλοι αναγνώστες και ακροατές της εκπομπής να αναφερθώ και ονομαστικα και επικριτικά σε κάποιες των περιπτώσεων

Η οργανωτική επιτροπή του Φεστιβάλ απαρτιζόνταν : α) πρώτα και κύρια από τον Προιστάμενο του Τμήματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης – Δράσεις Πολιτισμού της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου , τον άνθρωπο που ξεκίνησε τις Παγκυκλαδικές συναντήσεις τον κ. Τάσο Αναστασίου β) από το Μουσείο Λαικών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη με τους εκπροσώπους του κ. Λάμπρο Λιάβα ( Πρόεδρο) και Σμαράγδα Διακογιάννη – Υπεύθυνη Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων. Από πλευράς Σαντορίνης ο Δήμος Θήρας, με τους κ. Γιάννη Αργυρό και Γιώργο Βαρβαρρήγο να προΐστανται της ομάδας, ο Περιφερειακός Σύμβουλος Ηλίας Μαϊνας, ο ιδρυτής του Λαογραφικού Μουσείου κ. Μανώλης Λιγνός, ο Γιάννης Πανταζής από πλευράς μουσικών και ο γραφών .

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιελάμβανε: την πρώτη μέρα, επίσκεψη και ξεκίνημα του μουσικού γλεντιου στο Εμπορείο. Η δεύτερη μέρα Επίσκεψη στην Οία ( Κάστρο Οίας, Μουσείο Μουσικών Οργάνων – Κεντρική Πλατεία – παραδοσιακό γλέντι στο πανηγυρόσπιτο και στον αύλειο χώρο του Αγίου Γεωργίου), το βράδυ επίσκεψη μετα μουσικής στο Γουλά του Ακρωτηρίου, στο μέρος όπου έχει μεταμορφωθεί σε εργαστήρι τσαμπούνας από τον Γιάννη Πανταζή και τον Νεκτάριο Αλεφραγκή, και κορύφωση του γλεντιου στην Παναγιά την Κοίμηση του Ακρωτηρίου. Η τρίτη μέρα περιελάμβανε επίσκεψη μετά μουσικής στον Πύργο, και συνάντηση στο Μουσείο Χρυσού όπου εκεί υπήρξε έκθεση φωτογραφιών , αναφορά στην 1^η φάση της δράσης « Μουσικό Αρχείο Θήρας» και συνέχιση του γλεντιού, Το απόγευμα της ίδιας μέρας οι μουσικοί επισκέφτηκαν την « Καμάρα» στο Καμάρι για να συνεχιστεί το γλέντι σ ένα ξέφρενο πανηγύρι που κράτησε μέχρι το πρωί. Το τελευταίο πρωινό καταλήξαμε να επισκεφθούμε το Προιστορικό Μουσείο Θήρας και μουσικά να κατευθυνθούμε στο Λαογραφικό Μουσείο για το τελικό πανηγυράκι.

Δυστυχώς λόγω καιρού δεν μπορούσανε τη Θηρασιά αν και είχε προγραμματιστει.

Για πρώτη φορά διοργανώθηκε μια τόσο μεγάλη σε κλίμακα και κλαδωτή εκδήλωση στη Σαντορίνη και σίγουρα παρά τα προβλήματα τα οποία παρουσίασε για τα οποία οφείλω να αναφερθώ μετά, εστέφθη με μεγάλη επιτυχία.

Ήταν συγκλονιστική η εθελοντική προσπάθεια όλων όσων συμμετείχαν τόσο από τις τοπικές κοινότητες, αλλά και όλων όσων βοήθησαν ώστε οι 350 μουσικοί και η συνοδεία τους μαζί με τους τουρίστες τον κόσμο και όλους τους άλλους να γλεντίσουν μέχρι πρωίας. Το γεγονός ότι ενώθηκαν οι δυο προγενέστερες εκδηλώσεις : Συναντήσεις Λαικών Πνευστών – Συναντήσεις νέων μουσικών σε μία κοινή εκδήλωση ίσως μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα των στόχων της περιφέρειας ….!

Οι στόχοι της Συνάντησης εντάσσονται στην ευρύτερη προσπάθεια διάσωσης και ανάδειξης διάφορων μουσικών πολιτισμών της Περιφέρειας Αιγαίου , στην ανάδειξη και προβολή της τοπικής ιστορίας των επισκεπτόμενων νησιών , στην προσπάθεια δημιουργίας κινήτρων για την συνέχιση της μουσικής παράδοσης των νησιών και στην ανταλλαγή βιωμάτων.

Οφείλω τώρα να αναφερθώ στα ιδιαίτερα σημεία της εκδήλωσης είτε αυτά λέγονται θετικά είτε όχι :

· Αν θα μπορούσα να αναφερθώ στα τοπικά πανηγύρια και ποιο μου έμεινε πρώτα και κύρια στη μνήμη μου θα σταθώ στο τοπικό πανηγύρι της Οίας. Ήταν ιδιαίτερα σημαντικές οι στιγμές που νοιώσαμε στο πανηγρόσπιτο και στον αύλειο χώρο του Αγίου Γεωργίου. Ο κ. Γιώργος Βαρβαρρήγος μαζί με την εθελοντική του ομάδα μας έδειξε- επιτρέψτε μου να σας πω τη διαφορά….! Στην οργάνωση, στο γέλιο, στο γλέντι, στην ξεβάρεση την πραγματική . Αμέσως μετά ακολουθούσαν τα άλλα δύο πανηγυράκια που στήθηκαν στο Καμάρι και στο Ακρωτήρι .

· Αρνητικά σχόλια αναγκάζομαι να αναφέρω για την τοπική Κοινότητα του Εμπορίου . η 1^η βραδυα από πλευράς βοήθειας – οργάνωσης ήταν επιεικώς απαράδεκτη. Όφειλαν οι τοπικοί άρχοντες του Εμπορίου, αφού ξέρανε εκ των προτέρων το πρόγραμμα – αν δεν θέλανε συμμετοχή να το λέγανε- να έχουν έτοιμες τις καρέκλες τους πάγκους κ.λ.π. ώστε όντας από ταξίδι 350 μουσικοί να μην ταλαιπωρηθούν κιάλλο.

· Άλλο ένα αρνητικό σχόλιο θα πρέπει να ειπωθεί και για τα ΚΤΕΛ Θήρας. Αν και μεταφέρανε με ασφάλεια τους μουσικούς, δυστυχως το θέμα της επικοινωνίας και της σωστής αντιμετωπίσης του φεστιβάλ, μας ανάγκασε πολλές φορές σε προβλήματα!

· Θερμές ευχαριστίες στην B.U.S. travel και στον κ. Νομικό για την δωρεά παραχώρηση του λεωφορείου για τις ανάγκες του φεστιβάλ. Άψογοι σε όλα τους!

· Στο Συλλογο Ακρωτηριανών Θήρας και στον Πρόεδρο αυτού, φίλο Νίκο ΜπαΙκα οφείλω ξεχωριστή ευχαριστία για το γεγονός ότι καταφέραμε να στήσουμε μαζί τους ένα μικρό γλεντάκι στον Αθηνιό με την άφιξη της μεγάλης ομάδας των μουσικών από το Λαύριο. Το γλέντι αυτό δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς την άδεια του Λιμενικού Σώματος Θήρας και τη βοήθεια των Φαρισσαίων ( Κυριάκου και Αντώνη Πρέκα). Ο Νίκος σε ότι τον χρειάστηκα ήταν δίπλα μου και τον ευχαριστώ και προσωπικά.

· Επειδή πολλά ακούστηκαν λίγο πριν το φεστιβάλ από Μέσα Μαζικής ενημέρωσης για ποιο λόγο «έφερε η Περιφέρεια στη Σαντορίνη αντί για έργα, τσαμπούνες» θεωρώ σκόπιμο ότι ένας σωστός δημοσιο-γράφος οφείλει όταν δεν ξέρει κάτι να το ψάξει ή τουλάχιστον να το παρακολουθήσει και μετά να αναφερθεί σε αυτό κριτικά.

· Πόσες ευχάριστες εικόνες και γέλια όταν έχεις μαζί σου μερικούς Μουσικούς που σε τιμάνε με τη Φιλία τους: Φραγκίσκο Τζιωτάκη, Γιάννη – Γιώργο Ρεφενέ, Νίκο Τσαντάνη, Μιχάλη Κουνάνη, Βαγγέλη Κορρέ, Δημήτρη και Μανώλη Χατζηπέτρο, Σοφία Κεφάλα, Ιωσήφ Πρίντεζη κ.ο.κ. Ελπίζω να ξεβαρεθήκατε Σαντορινιά….

· Αλλά και οι νέοι φίλοι και συνοδοιπόροι σε διαφορετικά ταξίδια : Ακριβός, Πολυξένη Ζερβού, Γιάννης Ασημομύτης, Θάνασης Στάθης, Πάνος Σαίτης, Μηνας Τσαβδάρης, Τσουνάκη Ελένη, Γεωργία Λίτσα, Δημήτρης Σπανός, και τόσοι άλλοι που σίγουρα θα ξεχάσω και κανέναν...Νέοι γεμάτοι όρεξη, κέφι, μεράκι και σεβασμό!

· Οι συμμετοχές από τη Βόρεια Ελλάδα: Βασίλης Γεροβασιλείου (Νταούλι), Πάνος Ζηκίδης και Ιωάννης Ντομπρίδης ( γκάιντα), Δημήτρης Αρβανίτης ( λύρα) και από Διδυμότειχο Γιάννης Σαρτσάκης ( γκάιντα), άκρως τονοτικές της γενικότερης κατάστασης.

· Τι λόγια να πω για την παρουσία και μόνο του κ. Μιχάλη Ζωγραφίδη και της παρέας τους! Μόνο και μόνο η ύπαρξη τους στο νησί είναι για εμάς που ασχολούμαστε λίγο με την παράδοση τιμή και συγκίνηση… Όταν δε σου λέει και ο Ζωγραφίδης Μαντινάδες για τη Σαντορίνη με το σκοπό της Καρπάθου τι άλλο να ζητήσεις!

Tιμητικά βραβεία δόθηκαν στον μεγαλύτερο και στον Μικρότερο μουσικό της παρέας δλδ: στον κ. Περσελή Η. από την Κάσο και στον μικρό Γαβριήλ Χανιώτη από την Πάρο

· Δύο από τους Φωτογράφους και Φίλους που ήταν εκεί ήτοι Αρτεμία Αργυρού και Γιάννη Καρνεσσιώτη απλά τους αναφέρω… Δεν χρειάζονται και πολλά με αυτούς τους Ανθρώπους….! Εκείνοι ξέρουν ….

Η ομάδα της Σαντορίνης απαρτιζόταν από : Γιάννη Πανταζή ( τσαμπούνα – τουμπί – δάσκαλο τσαμπούνας), Νεκτάριο Αλεφραγκή Ραφαήλ Αρβανίτη και Μανώλη Μπαλόπητο. Όλοι τους δώσανε τον καλύτερο τους εαυτό.

Κλείνοντας οφείλω να σταθώ σε μία από τις εικόνες που έγιναν στο Φεστιβαλ, την οποία μου διηγήθηκε η κ. Σοφία Κεφάλα: Ζυγία με τον μπαρμπα – Φραγκίσκο βρισκόμαστε στο Καμάρι και κατευθυνόμαστε προς το χώρο της εκδήλωσης. Παίζουν χορεύουν τραγουδούν. ( Εγώ βρισκόμουνα με άλλη ομάδα). Ξαφνικά περνάνε από μια γιαγιά που καθόταν στο μπουντί του σπιτιού της με το « Π» της… Πάνε κοντά της και σιγά σιγά από μόνη της σηκώθηκε να ψιλοχορεύει να γελάει και να κλαίει….! Τπτ άλλο τπτ παραπάνω

Όταν εντοπίσω επιπλέον αναφορές για το φεστιβάλ της Σαντορίνης θα υπάρξει ενημέρωση…. Προς το παρόν ας συνεχίζουμε να αρμενίζουμε διαφορετικά όσο αντέχουμε!

Ιωσήφ Πέρρος

Ρ/ς Topmelody Fm Σαντορίνης

Ραδιοφωνική Εκπομπή: Τσάρκα στα Νησιά

Αφιερωματική Εκπομπή στον Λαογραφικό Όμιλο Σαντορίνης

2011-10-09T10:52:00.000-07:00

'Ύστερα από άδεια της ΕΡΤ ακούγεται απόσπασμα από την ιστορική ραδιοφωνική εκπομπή του Γιάννη Ματζουράνη στην οποία συμμετέχει και ο Λαογραφικός Όμιλος Σαντορίνης, ενώ παρεμβαίνουν οι Γιώργος Χάλαρης, Αννα Συρίγου, Μαρία Παπαδοπούλου, Μαρίζα Κωχ. Εύλογη κατάληξη του αφιερώματος με τον ιδρύτη του Λαογραφικού Ομίλου κ. Μανώλη Λιγνό . Συμμετέχει επίσης και η κ. Κασσιανή Δικαιουλάκου από τον Πολιτιστικό Όμιλο Όρφευς.

υ.γ.: Ακούγονται επίσης και οι Αξιώτες Βασίλης και Νίκος Χατζόπουλος

Ο Ικαριώτικος χορός το 1922 κατά Σταβάρα

2011-10-09T00:56:00.000-07:00

Όταν ο " Nautilus" ανακαλύπτει τη Σαντορίνη

2011-09-12T06:23:00.000-07:00

Σε συνέχεια της ωκεανογραφικής έρευνας που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2010, το Ω/Κ. σκάφος ‘Nautilus’ βρέθηκε εκ νέου στον υποθαλάσσιο χώρο της Σαντορίνης από 1 έως 10 Σεπτέμβρη. Η έρευνα αυτή πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια ερευνητικού προγράμματος των « Institute for Exloration ( IFE), Ocean Exloration Trust ( OET), University of Rhode Island ( URI), Center for Ocean Exloration and Archaeological Oceanography (COEAO) σε συνεργασία με το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).
Επιστημονικοί Υπεύθυνοι της ωκεανογραφικής έρευνας ήταν οι Professor Dr. Robert Ballard (OET), Dr Katherine Croff Bell (OET) και η Λέκτορας Δρ. Νομικού Παρασκευή (ΕΚΠΑ), η οποία και συμμετείχε σε προηγούμενους ωκεανογραφικούς πλόες το 2006 με το Ω/Κ ΑΙΓΑΙΟ του ΕΛΚΕΘΕ και το 2010 με το Ω/Κ Νautilus μαζί με ξένους και Έλληνες επιστήμονες.
Το Ω/Κ σκάφος ‘Nautilus’ του O.E.T. διαθέτει τηλεκατευθυνόμενα υποβρύχια ρομπότ (ROVs): Hercules και Argus, τα οποία και εξερεύνησαν το υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπου, την Καλδέρα και την περιοχή των νησίδων Χριστιανά.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του προσέφερε μια μοναδική δυνατότητα ζωντανής παρακολούθησης μέσω διαδικτύου (www.nautiluslive.org) των διαδικασιών εξερεύνησης. Η ιστοσελίδα προσέφερε τη δυνατότητα σε κάθε επισκέπτη να συμμετέχει στις συζητήσεις των ερευνητών και να θέτει ερωτήσεις. Τα αποτελέσματα της ερευνητικής αποστολής θα παρουσιαστούν και φέτος, σε ειδική ημερίδα στους κατοίκους της Σαντορίνης
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του Ω/Κ Ναυτίλου στο νησί, την Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου επιβιβάστηκε ο Δήμαρχος της Σαντορίνης κ.Αναστάσιος-Νικόλαος Ζώρζος και είχε τη δυνατότητα να ενημερωθεί και να παρακολουθήσει από κοντά μέρος των ερευνητικών εργασιών. Παραχώρησε συνέντευξη μαζί με τους έλληνες επιστήμονες που συμμετείχαν στην αποστολή, στο ραδιοφωνικό αφιέρωμα του σταθμού Τop Melody και της εκπομπής «Τσάρκα στα νησιά» (την οποία μπορείτε να ακούσετε εδώ) ενώ η υπεύθυνη προγράμματος κ. Αρτεμία Αργυρού κάλυψε φωτογραφικά το γεγονός. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής οι Dr. Kathrine Croff Bell, Δρ. Αθανάσσιος Γκοντελίτσας, Δρ. Παρασκευή Πολυμενάκου, Δρ. Ελένη Σταθοπούλου και Κωνσταντίνα Μπεντζέλου τόνισαν τη σημασία της διεπιστημονικότητας των ερευνών, (στην αποστολή συμμετείχαν βιολόγοι, γεωλόγοι, χημικοί, μηχανικοί κ.α.). Η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Δρ. Παρασκευή Νομικού τόνισε την αναγκαιότητα της άμεσης και σωστής ενημέρωσης των κατοίκων. Έγινε μια γενική αναφορά στα πρώτα ερευνητικά αποτελέσματα μιας και ο σκοπός του φετινού ταξιδιού ήταν η συλλογή δειγμάτων προς ανάλυση. Επίσης τονίστηκε η σημασία της συμβολής του National Geographic στις έρευνες του Ω/Κ Nautilus σε όλη την Μεσόγειο.
Ο Τοp melody οφείλει να συγχαρεί όλα τα μέλη της ερευνητικής ομάδα του Nautilus για την μέχρι τώρα προσπάθεια τους στην εξερεύνηση του υποθαλάσσιου χώρου της Σαντορίνης και να τους ευχηθεί καλή επιτυχία στο έργο τους
Top Melody 11-09-11

Τσάρκα στα νησιά: Εκπομπή αφιερωμένη στον " Ναυτίλο" και τον " Κολούμπο"

2011-09-06T05:52:00.001-07:00

Τσάρκα στα νησιά Εκπομπή αφιερωμένη σε χορευτες από χορευτές!

2011-09-01T06:34:00.001-07:00

Συμμετέχουν Γιώργος Δαμασκηνός, Νίκος Μπαϊκας, Μαρία Τσίγκριλα, Έλενα Τσουράπη

Ραδιοφωνική εκπομπή με τους Γιάννη Μεγαλακάκη - Μανώλη Σκανδάλη

2011-08-31T15:05:00.000-07:00

Η τέχνη της τσαμπούνας

2011-08-25T07:55:00.000-07:00

Το Δυοσμαράκι ( Κάλυμνος)

2011-08-25T07:37:00.000-07:00

Αποκριάτικο Κέρκυρας

2011-08-25T07:35:00.001-07:00

"Η Ανατολή του Αιγαίου "

2011-08-12T10:28:00.000-07:00

Η «Ανατολή του Αιγαίου»

Η Ανατολή του Αιγαίου ήταν ο τίτλος της συγκλονιστικής εκδήλωσης που διοργάνωσε η Ο.Ν.Α.Σ. με την επιστημονική επιμέλεια του δρ. Χορολογίας των Τ.ΕΦΑΑ κ. Σταύρου Σπηλιάκου .

Ήταν όντως μια άλλη « Ανατολή του Αιγαίου». Μια ανατολή που συνδύαζε τους μουσικούς δρόμους του Βυζαντίου με τους λαϊκούς της Νάξου και ευρύτερα των νησιών του Αιγαίου Πελάγους . Σε αυτό συνέβαλαν:

· ο κ. Σπηλιάκος με την τόσο μεστή εικόνων και νοημάτων προβολή ιστορικών λαογραφικών στοιχείων , πάνω σε αυτό το μουσικό ταξίδι, των παράλληλων μα και ταυτόχρονα κοινών μουσικών δρόμων .

· η μεγάλη τιμή της συνύπαρξης σε αυτή την εκδήλωση του Άρχοντος Υμνουργού του Οικουμενικού Θρόνου κ. Γιώργου Χατζηχρόνογλου, ο οποίος συγκλόνισε τον κόσμο με την απόδοση τόσο των ύμνων όσο και των τραγουδιών από τα νησιά.

· Ο Βιολάτορας της εκδήλωσης Νίκος Χατζόπουλος , έχοντας το ρόλο του μαέστρου και δείχνοντάς μας για άλλή μια φορά το μεράκι , το πάθος και την Προσμόνη – Πίστη σε αυτό που κάνει , μας ταξίδεψε όπως μόνο εκείνος ξέρει.

· Η τόσο ιδιαίτερη βυζαντινή χορωδία των « Νάξιων Μελιστών» με νέους ανθρώπους

που μας συγκίνησαν με την χορωδιακή αποτύπωση – συνεισφορά τους.

· Οι προσεγμένες μερακλίδικες φωνές των Μανώλη Φακίνου ( Μπαρμπεράκη ) και της Βούλας Λυγερού και η ελπιδοφόρα λαλιά του μικρού Αριστείδη Βερύκοκου έδωσαν έναν άλλο αερα στα μουσικά πατήματα.

Αλήθεια τι να πει κανείς για τη στιγμή που ο ψάλτης κ. Χατζηχρόνογλου ερμήνευσε το «Ωραία που ναι την αυγή»; Ή τη στιγμή όπου ερμήνευσε έναν αμανέ με το Βυζαντινό ρυθμό καταχειροκροτήθηκε από τις χιλιάδες κόσμου που βρέθηκαν στην εκδήλωση; Σκεφτείτε έναν ψάλτη ο οποίος απλά ανοίγει λίγο το στόμα του και η φωνή και η δύναμη του βγαίνει χωρίς φαμφάρφες από μέσα του …!

Τι να πει κανείς για τη στιγμή όπου η Βυζαντινή Χορωδία με πρωτοψάλτη τον κ. Χατζηχρόνογλου ξεκινάνε το Δοξαστικό της Δοξολογίας και αμέσως μετά ο Νίκος Χατζόπουλος ερμηνεύει το « Στο πα και στο ξαναλέω»

Πόση δύναμη μπορούσε να πάρει κανείς ακούγοντας ψαλτοτράγουδα ερμηνευμένα με τη σύμπραξη βυζαντινών ήχων και λαικών οργάνων. Τα ψαλτοτράγουδα σύμφωνα με τον κ. Οικονόμου : « Τα ψαλτοτράγουδα αποδίδονται κατά κανόνα χωρίς την συνοδεία μουσικών οργάνων και έχουν ποικίλο περιεχόμενο. Στα περισσότερα περιγράφονται κοινωνικά και κυρίως θρησκευτικά θέματα με στόχο καθαρά ψυχαγωγικό και βέβαια σαφώς εξωλατρευτικό. Για τη δημιουργία τους χρησιμοποιείται, αποκλειστικά και μόνο η σημειογραφία της Βυζαντινής μουσικής και ακολουθείται η συνθετική τεχνοτροπία η οποία χρησιμοποιείται και για την μελοποίηση των Εκκλησιαστικών ύμνων, γι΄αυτό παρουσιάζουν και πολλές ομοιότητες με τις Εκκλησιαστικές μελώδίες. Είναι μελωδικά, με χαρακτηριστικές μελισματικές γραμμές και έχουν εμφανή τα στοιχεία γνήσιας Ελληνικής μελωδίας. Οι ψάλτες αρέσκονται και συνηθίζουν να τα τραγουδούν στις ψαλτικές συγκεντρώσεις και στις συνεστιάσεις τους μαζί με τα δημοτικά μας τραγούδια. Άλλα απ΄αυτά κυκλοφορούν ανώνυμα και άλλα ως συνθέσεις επωνύμων μελοποιών, μουσικοδιδασκάλων και πρωτοψαλτών.¨»[1]

Μα και ποσο περήφανοι μπορεί να είναι οι Ναξιώτες για την Αναφορά στη ζωή και τη δράση του Ιάκωβου Ναυπλιώτη για τον οποίο έχει τονιστεί ότι : ήταν μια λαμπάδα που έλιωνε πάνω στη λυχνία της Εκκλησίας [2]….

Ακόμα δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να έχει καλύτερη ερμηνεία η «Ανατολή» του Κωστή Παλαμά από τον Νίκο Χατζόπουλο εκείνη τη βραδυά!

Ποιος θα μπορούσε να μην αναφερθεί στην παρουσίαση του Σταύρου Σπηλιάκου ο οποίος ξεκινώντας έκανε μια ιδιαίτερη μνεία στον Ιάκωβο Καμπανέλλη, ενώ μας καθοδήγησε νοερά από τον Αρπιστή της Κέρου, στην ιστορία των βυζαντινών ύμων, σε εικόνες και βίντεο μιας « άλλης Νάξου», σε φωτογραφίες από τα νησιά, στην παράλληλη πορεία των μουσικών δρόμων και στα κοινά τους στοιχεία, στην «Ανατολή» του Παλαμά και στην ιστορία της Παναγιάς της Δαμιώτισσας που μας φιλοξένησε και σε εικόνες από τη βυζαντινή Νάξο ! ;;

Σκεφτείτε την εικόνα η βυζαντινή χορωδία να ψέλνει τον ύμνο του γάμου « Άγιοι Μάρτυρες οι καλώς αθλήσαντες» και η Βούλα Λυγερού να ερμηνεύει το τραγούδι της πατινάδας του γάμου ( γιατί αυτό ήθελε να τραγουδήσει) ! Η τον Μανώλη Μπαρμπεράκη να ερμηνεύει « Θέλω να γίνεις φθυσικιά» ; Όταν δε το πρόγραμμα περιελάμβανε μια ενότητα με καθαρούς σκοπούς από τα νησιά τότε οι ερμηνευτές μαζί με τον Χατζόπουλο και τα « Μπάλα» του μας απογείωσαν κυριολεκτικά.

Η τριώρη εκδήλωση ανάδειξης και προάσπισης μέρους της Ελληνικής παράδοσης έκλεισε με την ιδιαίτερη ερμηνεία του Ελπιδοφόρου Αριστείδη Βερύκοκου στη θρυλική «Μπρατσέρα».

Φεύγοντας από την εκδήλωση ένα συναίσθημα με κυρίευσε: ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ! Αγαπητέ Σταύρο, Αγαπητέ πρόεδρε της Ο.Ν.Α.Σ. κ. Μαιτέ, Αγαπητέ κ. Χατζηχρόνογλου μας προσφέρατε ένα γιατρικό μοναδικό . Δεν ξέρω πώς να περιγράψω την αίσθηση αυτή . Ίσως ήταν μία από τις καλύτερες εκδηλώσεις που έχω παραστεί . ο πήχυς ανέβηκε πολύ ….!

Υ.Γ.: Μοναδική παραφωνία η απαράδεκτη συμπεριφορά προς την ουσία της εκδήλωσης, προς τους πρωτεργάτες της αλλά και προς τον κόσμο, του Δημάρχου Νάξου και του Δημοτικού Συμβουλίου οι οποίοι αν και συνδιοργανωτές, μπήκαν στο χώρο της εκδήλωσης σαν ένα μπούγιο με καθυστέρηση 55 λεπτών αποδεικνύοντας ασέβεια προς όλους!

Bίντεο από την εκδήλωση :
α)
β) \
γ)
δ)
ε)
στ)
ζ)

[1] http://www.sfbyzantini-aigio.gr/gr/index.php?option=com_content&view=article&id=35:2010-04-19-16-40-51&catid=13:2010-03-03-09-57-16&Itemid=7 καθώς και μια άλλη σημαντική ιστοσελίδα για τα ψαλτοτράγουδα: http://www.ieropsaltis.com/psaltotragouda.htm

[2] http://www.ec-patr.net/gr/psaltai/nafpliotes/index.php?what=0

Ιάκωβος Ναυπλιώτης ο εκ Νάξου Μέγας Ψάλτης του Πατριαρχείου

2011-08-12T09:23:00.000-07:00

Ἔχει διαπιστωθῆ ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη, ὅτι ἕνα χιλιοστὸ τοῦ γραμμαρίου μόσχου, θα μυρίζει 7.000 χρόνια καὶ ἕνα χιλιοστὸ τοῦ γραμμαρίου ῥαδίου, θὰ φωτίζει 7.000 χρόνια. Τότε ἕνα πολλοστημόριο τῆς ψυχῆς μας, πόσα ἐκατομμύρια χρόνια θὰ λάμπει; Ἡ ἀπαντήση θὰ εἶναι: αἰώνια.

Μιὰ ψυχὴ ποὺ ἀγάπησε τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἀναλόγιο, καὶ τὴν ἀγαπήσαμε κι᾽ ἐμεῖς. Μιὰ ψυχὴ ἐκλεκτή, μιὰ ψυχὴ φωτεινή, γεμάτη δίψα γιὰ τὸ ἀνώτερο, γιὰ τὸ τέλειο. Πρόκειται γιὰ τὸν ἀείμνηστο Ἄρχοντα Πρωτοψάλτη τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας Ἰάκ. Ναυπλιώτη, ποὺ συμπληρώθηκαν φέτος 50 χρόνια ἀπὸ τὸν θάνατό του.

Ἐλέχθη ἀπὸ σοφό, ὅτι τὸ μόνο βέβαιο – βέβαιο καὶ μέσα στὸ χρόνο, βέβαιο καὶ μέσα στὴν αἰωνιότητα - εἶναι ὁ θάνατος. Καὶ μαζί μὲ τὸν θάνατο, καὶ ἄρρηκτα συνυφασμένη μαζί του ἡ ἀθανασία. Δὲν θὰ ἦταν καθόλου βέβαιη ἡ ἀθανασία, ἂν δεν ἤταν βέβαιος καὶ τελεσίδικος ὁ θάνατος. Ἡ ἀθανασία δὲν ὑπάρχει μέσα στὴ ζωή, ὑπάρχει μέσα στὸ θάνατο.

Ὁ ἀείμνηστος Ἰάκωβος Ναυπλιώτης ἦταν μιὰ λαμπάδα ποὺ ἔλιωσε πάνω στὴ λυχνία τῆς Ἐκκλησίας, πάνω στὸ Πατριαρχικὸ Ἀναλόγιο. Λαμπάδα ἀπὸ μελίσσιο κερί, ποὺ ἀνέδινε πασχαλινὸ φῶς. Φῶς ποὺ εἶχε τὴν διαφάνεια καὶ τὸ χρῶμα τοῦ ἀμεθύστου, τὸ χρῶμα ποὺ γεμίζει τὶς πλαγιὲς τῶν βουνῶν, τὶς αἴθουσες τοῦ Φαναρίου, τὸ τετριμμένο βελούδινο στασίδι τοῦ Ἄρχοντος Πρωτοψάλτου. Φῶς γλυκύ, φώτιζε τὰ βήματά μας!

Ἰάκωβος, ἄξιος διάδοχος τῶν προκατόχων του Νικολάου Βυζαντίου Λαμπαδαρίου (1837-1888) – οἱ ἡμερομηνίες ἀναφέρονται στα ἔτη ὑπηρεσίας - Ἀριστείδου Νικολαΐδου (1882-1911), Γεωργίου Βιολάκη (1875-1905) καὶ Γεωργίου Ῥαιδεστινοῦ τοῦ Β' (1863-1875) τῶν Πρωτοψαλτῶν, ποὺ ἤκμασαν περὶ τὸ 1780, καὶ πρόλαβαν καὶ αὐτοὶ να ἀκούσουν τὸν Δανιὴλ (1741-1789), τὸν Ἰάκωβο Πελοποννήσιο (1760-1801), τὸν Πέτρο τὸν Βυζάντιο (1766-1804) καὶ τὸν Γρηγόριο (1789-1797), τοὺς μεγάλους μελοποιοὺς καὶ Πρωτοψάλτες. Ὅλους αὐτοὺς εἶχε τὴν εὐκαιρία ὁ Ἰάκωβος να τοὺς ἀκούσει ἄμεσα ἢ ἔμμεσα, ἀπὸ πρῶτο χέρι θὰ ἔλεγα.

Ὶάκωβος, ἀηδόνι τοῦ Φαναρίου. Ὡσαννὰ τῶν Πρωτοψαλτῶν τοῦ αἰώνα μας. Ἐπέκεινα τοῦ χρόνου, τῆς καθόλου Ὀρθοδοξίας στὰ ψαλτικά. Καὶ κατὰ τὴν Σοφίαν Σειρὰχ «κατέλιπεν ὄνομα, ἐκδιηγήσασθαι ἐπαίνους» (Σοφ.Σειρ.μδ',8).

Ἰάκωβος, ἀνήκει στὴν Οἰκουμένη. Τοῦ ὀφείλεται ὁ τίτλος ΜΕΓΑΣ. Ὀνομάσθηκε ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ.

Είναι δύσκολο νὰ γραφῇ ἡ ἱστορία του χωρὶς βαθειὰ προετοιμασία καὶ γνώση μουσικῆς, προσευχῆς καὶ ψαλμωδίας, χωρὶς ἀτμόσφαιρα κανδήλας καὶ εἰκονοστασίου. Δεν γράφω ἱστορία, λίγους μονάχα «φθόγγους» ἀπὸ τὴ βιογραφία του σημειώνω:

Ὁ Ἰάκωβος γεννήθηκε στὴ Νάξο τὸ ἔτος 1864. Πολὺ μικρὸς πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου διακρίθηκε γιὰ τὴν ἐξαιρετική του καλλιφωνία καὶ ἀμέσως προσελήφθη τὸ ἔτος 1878 Α' Κανονάρχης στὸν Πατριαρχικὸ ναό. Μιὰ θέση καὶ ἕνα ἀξίωμα πολὺ ζηλευτό, γιατὶ παίζει σπουδαῖο ρόλο πάνω στὸν πατριαρχικὸ χορό μὲ τὸ κανονάρχημα, τὸ ἰσοκράτημα καὶ τὴν ὅλη τυπικὴ τάξη ποὺ γνωρίζει καλὰ καὶ κατευθύνει καὶ τοὺς ἄλλους.

Ὁ Ἰάκωβος ἀφοῦ πέρασε διαδοχικὰ ὅλα τὰ στάδια τῆς μουσικῆς ἱεραρχίας (1881-1888 Β' Δομέστικος, 1888-1905 Α' Δομέστικος καὶ 1905-1911 Λαμπαδάριος), χειροθετήθηκε τὸ ἔτος 1911 Ἄρχων Πρωτοψάλτης τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἰωακεὶμ τὸν Γ´.

Ἀπὸ τὴν ἐξέχουσα αὐτὴ θέση ὁ Ἰάκωβος «κατηύθυνε» σὰν θυμίαμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τὶς προσευχὲς τῶν χριστιανῶν μὲ τὴν γλυκιά του μελωδία μέχρι τὸ ἔτος 1938. Ἔτσι μὲ τὴν συνεχὴ του αὐτὴ ὑπηρεσία παρουσιάζει ἐξηκονταετία στὸ μουσικὸ βωμὸ τῆς Ἐκκλησίας, στὸν Πάνσεπτο Πατριαρχικὸ Ναό, στὴ Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία.

Στὸ διάστημα αὐτὸ δίδαξε τὴ Βυζαντινὴ Μουσικὴ στὴν Πατριαρχικὴ Μουσικὴ Σχολὴ τοῦ Φαναρίου, ἐξέδωκε τὸ ἔτος 1894 σὲ δύο τόμους τὴν Φόρμιγγα, ποὺ περιέχει ᾄσματα καί, ᾠδὲς γιὰ χρήση τῶν Δημοτικῶν Σχολείων καὶ κάθε φιλομούσου· ἐξέδωκε ἐπίσης μαζί με τὸν Δομέστικο του Κων/ντίνο Κλάββα τὸ ἔτος 1899 σὲ δύο τόμους τὸ Δοξαστάριο τοῦ Πέτρου Πελοποννησίου «τὸ ἐξηγηθὲν πιστῶς ἐκ τῆς ἀρχαίας εἰς τὴν καθ᾽ ἡμᾶς Γραφήν» ἀπὸ τὸν Γεώργιον Βιολάκην, ὅπως ἀναφέρει στὸν Πρόλογό του καὶ σὲ συνεργασία μὲ τὸν Ἐκκλησιαστικὸ Σύλλογο Φαναρίου «ΟRFEON», κατέγραψε φωνογραφικοὺς δίσκους, μὲ διάφορα ἐκκλησιαστικὰ μαθήματα.

Τὰ μαθήματα αὐτὰ ποὺ ἀκοῦμε σήμερα ἐμεῖς εἶναι ἡ γέφυρα - τὸ οὐράνιο τόξο - ποὺ ἐνώνει ἐμᾶς μὲ τὸν Ἰάκωβο καί με τοὺς προκατόχους του. Ἔτσι ἔψαλλαν αὐτοί, ἔτσι ἔψαλλε ὁ Ἰάκωβος, ὁ Πρίγγος στὴ συνέχεια, μὲ τὸ ἴδιο ὕφος, ἔτσι τ᾽ ἀκούσαμε σήμερα κι᾽ ἐμεῖς μέσα ἀπὸ τοὺς αἰῶνες, ἀπὸ τοὺς φωνογραφικοὺς αὐτοὺς δίσκους.

Ἡ χορωδία τῆς Ἑστίας Ἐθνικῆς καὶ Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς ὑπὸ τὴν διεύθυνση τοῦ Πρωτοψάλτου κ. Θεοδώρου Βασιλείου, ἐρμήνευσε ἀπαράλλακτα ὁρισμένα μαθήματα ποὺ κατέγραψε ὁ χοράρχης της ἀπὸ τοὺς δίσκους αὐτούς, στὴ μουσικοφιλολογικὴ ἐκδήλωση, ποὺ ἔγινε πρὸς τιμὴ καὶ μνήμη τοῦ Ἰακώβου Ναυπλιώτου, τὸ βραδὺ τῆς l8ης Νοεμβρίου, αὐτοῦ τοῦ μηνός, στὸ κινηματοθέατρο ΠΑΛΛΑΣ. Αὐτὰ ἃς τὰ προσέξουν ἰδιαιτέρως ὅσοι ἀμφισβητοῦν τὴ γνησιότητα τοῦ Πατριαρχικοῦ ὕφους στὶς μέρες μας.

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βενιαμὶν ὁ Α', γιὰ νὰ τιμήσῃ τὸν ἐκλεκτὸ καλλιτέχνη μὰ καὶ ἐξαιρετικὸ ἄνθρωπο, ἀποχωρώντας ἀπὸ τὸ στασίδι του τὸ ἔτος 1939, τὸν ὀνόμασε με Πατριαρχικὸ Πιττάκιο «Ἐπίτιμο Πρωτοψάλτη τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας».

Ὁ Ἰάκωβος ἐκοιμήθῃ ἐν Κυρίῳ στὶς 5 Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1942 στὸ Ψυχικό. Ὁ θρῦλος του θὰ μένει ἀθάνατος.

Ὁ Καθηγητὴς Ἄγγελος Βουδούρης σὲ μελέτη του στὴν «Ὀρθοδοξία» σημειώνει γιὰ τὸν Ἰάκωβο: «ὁ Ἰάκωβος Ναυπλιώτης, ὡς Β´ Δομέστικος τοῦ Πατριαρχικοῦ ναοῦ, παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ μουσικοδιδασκάλου Νικολάου Λαμπαδαρίου, ὁ ὁποῖος ἔψαλλε χρησιμοποιὼν πάντοτε μουσικὰ κείμενα χειρόγραφα τῆς παλαιᾶς γραφῆς Πέτρου τοῦ Πελοποννησίου, ἐπειδὴ ἐντελῶς οὗτος ἠγνόει τὸ νέον γραφικὸν σύστημα, ἐμυήθη τὴν μουσικὴν καὶ ἐμορφώθη εἰς τὸ κατὰ τὸ ὕφος τοῦ Πατριαρχικοῦ ναοῦ ψάλλειν τὰ ἐκκλησιαστικὰ μέλῃ, διέσωσε τὴν μουσικὴν πρᾶξιν τῶν ἀρχαιοτέρων πρωτοψαλτῶν καὶ αὐτὸς τὴν σήμερον εἶναι ὁ συνεχιστὴς τῆς πατριαρχικῆς παραδόσεως».

Ὁ μουσικολόγος Παναγιώτης Ἀντωνέλλης στὸ ἔργο τοῦ «Ἡ Βυζαντινὴ Ἐκκλησιαστικὴ Μουσική» γράφει: «ὁ Ἰάκωβος ὅταν ἔψαλλε, μὲ τὴ χάρη τῆς μουσικῆς του ἰδιοφυίας καὶ μὲ τὸ ἀπαράμιλλο ὕφος του κατόρθωνε νὰ ἐμπνέει στὶς ψυχὲς τῶν ἀκροατῶν τὴν κατάνυξη, τὸ δέος, τὸν ἐνθουσιασμό». Ἐπίσης ὁ μουσικολόγος Γεώργιος Τσατσαρώνης σὲ ἄρθρο του γιὰ τὸν Ἰάκωβο μας λέει ὅτι «τὸν διέκρινε ἡγεμονικὴ φωνή, μεταλλικὴ καὶ γλυκυτάτη».

Καὶ ὁ Πρίγγος, ὁ ἀντάξιος μαθητὴς καὶ διάδοχος του σὲ ἀπαθανατίζουσα τὴ φωνὴ του φωνοταινία ἀκοῦμε να λέει: «Βρέθηκα γιὰ πρώτη φορὰ καὶ ἤκουσα τὸν Ἰάκωβο στὸν Παρακλητικὸ Κανόνα καὶ ἔλεγε "Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν" καὶ κατέβηκε ὁ Πατριάρχης Ἰωακεὶμ ὁ Γ', καὶ προσκύνησε τὴν Παμμακάριστο καὶ ᾖλθε πάλι πίσῳ, ἔκανε τὸ σταυρό του καὶ ἀνέβηκε στὸ θρόνο. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα που ἤκουσα, τρελάθηκα, λέγω: Κανεὶς δὲν εἶναι ψάλτης, παρὰ μόνο αὐτός».

Ὁ πολυτραγουδισμένος Ἰάκωβος, ἡ πολύφθογγος λύρα, ἀγαπητοί μου, σήμερον σιωπᾶ. Ἔχει προσεγγίσει πολὺ κοντὰ στὸ Θεὸ μὲ τὶς τόσες ὑμνολογίες του. Ἀλλὰ τὸν νιώθουμε νὰ εἶναι αὐτὴ τὴ στιγμὴ καὶ ἀνάμεσα μας καὶ νὰ μας ἐρωτᾶ: Τὶ νέα ἔχουμε; Τὶ ἦχο ἔχουμε σήμερα; Τὶ ἐωθινό; Μπαίνουν πάλι οἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου ἀπὸ τὸ θόλο τοῦ ἱεροῦ; Ψάλλουν οἱ ψάλτες κατὰ τὸ ὕφος τὸ δικό μου;

Καὶ τοῦ ἀπαντάμε: «Μάλιστα, μάλιστα Δάσκαλε Μεγάλε. Ἐδῶ εἶναι σήμερα, παρόντες, οἱ ἄξιοι συνεχιστές σου, ἡ Χορωδία τοῦ Συλλόγου τῶν Μουσικοφίλων τῶν Κωνσταντινουπολιτῶν μὲ τὸν κορυφαῖο χοράρχη της, τὸν κ. Δημοσθένη Παϊκόπουλο, ἐγγονό σου στὸ Πατριαρχικὸ ψαλτήρι, καί μὲ ὅλα τὰ ἀξιότιμα Μέλη τῆς Χορωδίας, τὰ δισέγγονά σου, καὶ μὲ ἐπικεφαλὴς τὸν ἐκλεκτὸ καὶ ἀκούραστο Πρόεδρο της, τὸν κ. Ἰωάννη Σκούτα, καὶ χωρὶς νὰ λησμονοῦμε τὸν ἰδρυτὴ τῆς Χορωδίας κ. Γεώργιο Τσαούση, καὶ ποὺ γιορτάζουν σήμερα τὸν προστάτη ἅγιο τους, τὸν Ἅγιο Ἀνδρέα τὸν Πρωτόκλητο, ἰδρυτὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ σὲ πόσες, ποῖος ξέρει, Πατριαρχικὲς καὶ Συνοδικὲς Λειτουργίες ἔψαλλες τὴ μέρα αὐτή».

Και ἔχουμε ἀκόμη νὰ σοῦ ποῦμε σεβαστέ, ἀλησμόνητε καὶ ἀείμνηστε «Δάσκαλε»: οἱ αἰῶνες θὰ μιλοῦν καὶ θὰ τραγουδοῦν τὸ ὄνομά σου, ποὺ ἔγινε «οἰκουμενικό» στὸν ψαλτικὸ κόσμο. Ἤσουν αὐθεντία. Σὺ ἔψαλλες χρόνια σὲ δεκατέσσερις Πατριάρχες καὶ ἄλλους τόσους καὶ ἀμετρήτους Ἀρχιερεῖς τὸ περίφημο «εἰς πολλὰ ἔτη Δέσποτα», τὸ ἀργὸ ἐκεῖνο τῆς εἰσόδου, σὲ ψάλλουμε σήμερα κὶ ἐμείς:

Αἰωνία σου ἡ μνήμη ἀξιομακάριστε καὶ ἀείμνηστε Ἄρχοντα Ἰάκωβε Ναυπλιώτη!

Τοῦ Αἰδεσιμολ. π. Σεραφεὶμ Φαράσογλου

Τῇ Ὑπερμάχῳ...

Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου...

Ψυχή μου, ψυχή μου...

Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ...

Ἔδωκας κληρονομίαν...

http://www.ec-patr.net/gr/psaltai/nafpliotes/index.php?what=0

ΡΟΔΙΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΛΙΑΝΟΣ ΒΙΟΛΙ

2011-08-03T10:06:00.001-07:00

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΜΥΚΟΝΟΥ

2011-08-01T12:24:00.000-07:00

"...Όταν το κλικ....συναρτά.... το πάθος... και το μεράκι .... ακουμπάει το σεβασμό και συνεχίζει ....Το κείμενο καθώς και οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι του φίλου Γιάννη Καρνεσιώτη¨Χίλια μπράβο Γιάννη για άλλη μια φορά !

Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων – και πολλών αιώνων – τα τραγούδια μας

Στιγμιότυπο από γιορτή τής Αδελφότητας Ανωμεριτών Μυκόνου στην Αθήνα -
Πρωτοχρονιά 2011

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ένας τυχαίος επισκέπτης της Μυκόνου θα νόμιζε ότι η μουσική ζωή του νησιού εξαντλείται στα μπιτάτα κομμάτια, που παίζουν όλη μέρα στις παραλίες και στην Χώρα. Τα πράγματα, όμως, δεν ήταν ακριβώς έτσι ούτε τότε ούτε σήμερα, που μια καινούρια γενιά Μυκονιατόπουλων έχει μπει δυναμικά και με ανταπόκριση στα μουσικά δρώμενα του νησιού!

Η μουσική ήταν πάντα κομμάτι της καθημερινής ζωής στο Αιγαίο κι η Μύκονος δεν εξαιρείται. Οι καθημερινές εργασίες, οι χαρές κι οι λύπες, οι αγωνίες και, βέβαια, οι έρωτες είχαν κι έχουν την μουσική τους υπόκρουση. Σαμπούνες και τουμπάκια φτιαγμένα από ευρισκόμενα φυσικά υλικά (δέρματα, καλάμια, κέρατα), ήταν το μόνο που χρειαζόταν για να βρουν διέξοδο στο τραγούδι και στον χορό τα πάθη κι οι πόθοι ανθρώπων, που βίωναν μιαν αντίξοη καθημερινότητα: άγονη γη, άγριοι καιροί, δυσκολίες τακτικής επικοινωνίας με τον υπόλοιπο κόσμο.

Η νησιώτικη μουσική παράδοση της Μυκόνου είναι ένα από τα κρυφά πλεονεκτήματα του νησιού. Δεν προβάλλεται ιδιαίτερα και σίγουρα δεν αποτελεί επίσημο κομμάτι της τουριστικής της ταυτότητας. Ενώ σ’ άλλα νησιά του Αιγαίου τα πανηγύρια κι οι τοπικές γιορτές διαφημίζονται από τους Δήμους κι αποτελούν πρόσθετο πόλο τουριστικής έλξης, στην Μύκονο δεν γίνονται ευρύτερα γνωστά. Σχεδόν τυχαία τα ανακαλύπτει κανείς, εκτός κι αν έχει γνωριμίες, που θα τον ειδοποιήσουν έγκαιρα για μια γιορτή απ’ αυτές, που οργανώνονται σε ξωκλήσια απόμερα ή από οικογένειες. Κι όμως, ακόμα κι ο άγνωστος τουρίστας θα νοιώσει πάντα ευπρόσδεκτος σε μια τέτοια γιορτή, θα τον φιλέψουνε χύμα κρασί και ντόπια φαγητά και στο τέλος θα σηκωθεί να χορέψει κι αυτός – άτεχνα ίσως, αλλά, πάντως, με τρόπο πηγαίο και κέφι αυθεντικό! Κάποιοι σπουδαίοι μάστορες της νησιώτικης μουσικής παράδοσης είναι υπερ-δραστήριοι στην Μύκονο. Δεν λείπουν από καμιά μουσική μάζωξη και διδάσκουν στους νεώτερους όχι μόνο το παίξιμο, αλλά και την κατασκευή των δύο βασικών οργάνων: σαμπούνα και τουμπάκι.

O θρύλος της Κυκλαδίτικηςμουσικής παράδοσης Μιχάλης Κουνάνης "Μπαμπέλης" -
Πάσχα 2011

Δημήτρης Κουκάς - Φεβρουάριος 2010

Το σύνηθες ταίρι του Μπαμπέλη, Λευτέρης Σικινιώτης "Καντενάσος", σε ζυγιά με τον
Γιάννη "Ρήγα" Ασημομύτη - Πάσχα 2011

Λευτέρης Σικινιώτης "Καντενάσος" - Πάσχα 2011

Θοδωρής Κιουκάς και Γιάννης "Ρήγας" Ασημομύτης, ζυγιά Μυκονιατών Ευελπίδων -
Ιανουάριος 2011

Παναγιώτης Κουκάς, πάντα ακμαίος - Πρωτοχρονιά 2011

Ο Μιχάλης Κουνάνης «Μπαμπέλης» κι ο Καντενάσος, καθώς κι ο Δημήτρης κι ο Παναγιώτης Κουκάς από τους παλιότερους, δίνουν σιγά-σιγά την σκυτάλη σε νέα παιδιά, μουσικούς ευέλπιδες, όπως ο Γιάννης «Ρήγας» Ασημομύτης κι ο Θοδωρής Κιουκάς, κι όλοι μαζί παίζουν ακούραστα, ώρες πολλές, συχνά από το μεσημέρι ώς το άλλο πρωί, ξεσηκώνουν τον κόσμο και περνάνε την παραδοσιακή μουσική στο μέλλον. Τα σμιλεμένα από τον χρόνο και τις δουλειές χέρια των μουσικών δείχνουν πως κανείς τους δεν είναι επαγγελματίας της μουσικής, αλλά αυτό δεν τους κάνει λιγότερο μάστορες της τέχνης τους. Αντίθετα δείχνει πως η μουσική τους είναι απλώς κομμάτι αρμονικής ένταξης και επιβίωσης στο περιβάλλον και στις συνθήκες του νησιού.

Επί πλέον, όμως, η έντονη αυτή μουσική δραστηριότητα αποτελεί και το φυτώριο ανάπτυξης νέων μουσικών, που μπορεί να ασχολούνται με άλλα είδη μουσικής, αλλά οι επιδόσεις τους έχουν στέρεες ρίζες στα ντόπια ακούσματα, που αποτελούσαν καθημερινότητα στο σπιτικό τους.

Όσο ωριμάζουν αυτοί οι 20άρηδες Μυκονιάτες, τόσο πιο πολύ σημαδεύουν την μουσική σκηνή του νησιού και τη νυχτερινή του ζωή.

2-3 χρόνια πριν, τα live στην Μύκονο δεν είχαν να επιδείξουν παρά κάποιους όχι πάντα Α’ κατηγορίας καλλιτέχνες, που έκαναν ένα πέρασμα από το θεατράκι της Λάκκας, στην Χώρα, και την τακτική κάθε χρόνο παρουσία τηςKathy “Babe” Robinson και της Phyllis Pastore στο "Montparnasse PianoBar" της Μικρής Βενετίας. Με μοναδικό μπρίο οι δύο αυτές Αμερικανίδεςperformers δίνουν άλλη διάσταση στα American standards και τα showtunes του ρεπερτορίου τους – κι αυτό με τέτοια επιτυχία, που έδειξε ότι υπάρχει κοινό, που διψάει και για κάτι άλλο πέρα από την σχεδόν ταυτόσημη μουσική των κλαμπ.

Kathy "Babe" Robinson - Montparnasse Piano Bar, Καλοκαίρι 2010

Πληροφορίες αναφέρουν ότι στην μικρή Μύκονο υπάρχουν κάπου χίλια μουσικά όργανα, που δεν μένουν καταχωνιασμένα. Ήταν, λοιπόν, θέμα χρόνου να διαμορφωθούν μουσικά σχήματα, που δεν έχουν πάντα σταθερή σύνθεση, αλλά διαθέτουν τόσο σταθερό κέφι και ταλέντο, που τα live τους είναι δημοφιλή ακόμα και χωρίς διαφήμιση. Διαδίδονται στόμα με στόμα, με αφισάκια, που τυπώνουν μόνοι τους και τα τοιχοκολλούν στην Χώρα, καθως και μέσα από το FACEBOOK ή το www.kalosto.gr, που ενημερώνει τακτικά για όλες τις εκδηλώσεις στο νησί.

Σταθερότερος χώρος live είναι το «DUBLIN», στον Άγιο Στέφανο, αλλά τακτικά μεταμορφώνονται σε venues το «ARGO» και το «MYKONOS BAR» στην Χώρα, το «AQUARIUS» στην Άνω Μερά και το «ΑΝΕΠΛΩΡΑ» στον Καλαφάτη.

Από τα πιο δραστήρια μουσικά σχήματα είναι οι «ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΕΣ», που παρουσιάζουν παραδοσιακά νησιώτικα και λαϊκά τραγούδια. Το σχήμα ξεκίνησε μόλις πέρσι με τον Βασίλη Γρυπάρη, εγγονό και μαθητή του παραδοσιακού μουσικού Παναγιώτη Κουκά, τον Μάριο Ζουγανέλη, τον Γρηγόρη Ξυδάκη και τον Μιχάλη Βαμβακούρη. Στην πορεία προστέθηκε κι η Λία Βερβέρογλου, για να καλύψει το γυναικείο τραγούδι. Οι μουσικοί τους δρόμοι κρατούν Μυκονιάτικα χρώματα, με σταθερό το λαγούτο και τακτική την σαμπούνα και το τουμπάκι. Η απήχησή τους ήταν τόσο άμεση και μεγάλη, ώστε ήταν περιζήτητοι ακόμα και τον χειμώνα.

Οι "Αποσπερίτες" εν δράσει στο "Ανέπλωρα" - Ιανουάριος 2011

Οι αδελφοί Κώστας και Ηλίας Δρούλιας, με λύρα και τουμπάκι, που συχνά συνοδεύονται από τον Νίκο Κοντιζά (λαγούτο και σαμπούνα) ή από Κρητικούς μουσικούς, κάνουν επίσης συχνές εμφανίσεις και καίνε τις πίστες. Ο ήχος τους και το ρεπερτόριό τους παντρεύουν πολύ χαρακτηριστικά την Κρήτη με τις Κυκλάδες.

Ηλίας Δρούλιας

Κώστας Δρούλιας

Σταθερή σύνθεση και πείρα σε live έχουν οι Mufa Stylz, ένα Hip Hop σχήμα, με Ελληνικό στίχο και ξεχωριστή μελωδική γραμμή. Οι συντελεστές του, ο Θανάσης κι ο Βασίλης, σε ρόλο MC – ερμηνευτών και ο Κωνσταντίνος σε ρόλο Break dance, είναι βέροι Μυκονιάτες, που ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον Νικόλα από την Κρήτη. Οι εμφανίσεις τους στην Μύκονο, στην Αθήνα και στην Λάρισα, όπου σπουδάζουν όλοι, και η πρωτότυπη μουσική τους, που είναι διαθέσιμη μέσω Διαδικτύου, γνωρίζουν ιδιαίτερη επιτυχία στις νεώτερες ηλικίες, μεταξύ 15 και 35, που αποτελούν το κατ’ εξοχήν κοινό της rap.

Mufa Stylz

Τα πιο pop και rock ακούσματα της Μυκονιάτικης νύχτας περνάνε μέσα από τρία νέα παιδιά, που δεν αποτελούν συγκρότημα, αλλά συνεργάζονται συχνά και κατά περίπτωση μεταξύ τους. Ο Alex G.M. Hamel, ο Daniel Κουσαθανάς και ο Αντώνης Ρουσουνέλος, διασκευάζουν δημιουργικά γνωστά ξένα κομμάτια και το κοινό πηγαίνει και ξαναπηγαίνει να τους ακούσει, αναγνωρίζοντας την εξαιρετική, σχεδόν θεατρική, ατμόσφαιρα, που καταφέρνουν να φτιάχνουν κάθε φορά.

Alex Hamel & Αντώνης Ρουσουνέλος - DUBLIN, Aύγουστος 2010

Daniel Κουσαθανάς - DUBLIN, Αύγουστος 2010

Αντώνης, Ρουσουνέλος, Alex Hamel, Daniel Κουσαθανάς - DUBLIN, Αύγουστος 2010

Αντώνης Ρουσουνέλος - DUBLIN, Αύγουστος 2010
Μιλώντας, όμως, για ατμόσφαιρα, αξίζει ιδιαίτερη μνεία στην περίπτωση της Μαριάννας Sangita. Από Νορβηγό πατέρα και Μυκονιάτισα μητέρα, η Μαριάννα προικίσθηκε με μιαν εξαιρετική φωνή, που μπορεί και χρωματίζει τις χαμηλές συχνότητες με μοναδικό πόνο ή αισθησιασμό. Το κοινό της ταξιδεύει τόσο αβίαστα με τις jazzy ερμηνείες της, ώστε δεν χρειάζεται απολύτως κανέναν θεατρινισμό ή φιοριτούρα. Ερμηνεία καθαρή, λιτή και με συναισθηματικό βάθος – τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο.

Marianna Sangita & Daniel Κουσαθανάς - Αύγουστος 2009

Marianna Sangita - DUBLIN, Αύγουστος 2010

Η μουσική είναι μια παγκόσμια ανθρώπινη ανάγκη, με πολλές διαφορετικές εκφράσεις, που υπηρετούν αυτή την ανάγκη και μας ενώνουν όλους μεταξύ μας. Παλιοί και νεώτεροι, ξένοι και Έλληνες, νησιώτες και πρωτευουσιάνοι συναντιούνται δημιουργικά στον κοινό τόπο της μουσικής, οπότε το καλύτερο, που θάχαν να κάνουν οι τουριστικοί Φορείς της Μυκόνου είναι να προβάλουν συστηματικά τα κάθε είδους μουσικά δρώμενα του νησιού, να τα εντάξουν στο τουριστικό προϊόν με τρόπο, ώστε η δυναμική της Μυκονιάτικης νύχτας να αυξηθεί και να αποκτήσει ταυτότητα ακόμη πιο διακριτή και αναγνωρίσιμη. Η μουσική των κλαμπ μάλλον θα δίνει πάντα τον τόνο στις νύχτες του νησιού, αλλά σημαντική δικλείδα ασφαλείας είναι να βρίσκει κι άλλα πράγματα όποιος ενδιαφέρεται. Υπάρχει πάντα ο τουρίστας, που επιστρέφοντας από τις διακοπές του, θάθελε να λέει πως διασκέδασε και κάπως διαφορετικά απ’ ό,τι στην Ίμπιθα ή στα Κανάρια νησιά. Κι αυτός είναι ο τουρίστας, που επιστρέφει για να βιώσει το διαφορετικό…

Υ.Γ.: Το κείμενο αυτό, που ελπίζω να αντανακλά κάπως την συνέχεια και την συνοχή της μουσικής ζωής στην Μύκονο, πρωτοδημοσιεύθηκε (με λίγο λιγότερο φωτογραφικό υλικό) στο φετινό τεύχος "MYKONOS LIFE 2011", που κυκλοφόρησε ως ξεχωριστή έκδοση, αλλά και μαζί με το περιοδικό "DOWN TOWN" της 14/7/2011.

http://mykonosjournal.blogspot.com/2011/07/blog-post_29.html

Στον Κώστο της Πάρου .....

2011-08-01T12:19:00.000-07:00

Στο Κώστο της Πάρου..

Ο Κώστος είναι ένα μικρό γραφικό παραδοσιακό χωριουδάκι της ορεινής Πάρου που λόγω της γεωγραφικής θέσης του «περνάει» σχεδόν απαρατήρητο από τους τουρίστες καθώς δεν διαθέτει ξενοδοχειακά καταλύματα για διαμονή και τουριστικά εμπορικά μαγαζιά. Ένα χωριουδάκι που έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεσαι χρόνια πίσω, τότε που τα χωριά των νησιών δεν είχαν αλλοτριωθεί από τον τουρισμό και διατηρούσαν αναλλοίωτο τον πανέμορφο χωριάτικο χαρακτήρα τους.

Κέντρο του χωριού η καταπράσινη πλατεία του πνιγμένη στα πεύκα και γύρω από αυτήν το Δημοτικό σχολείο, η Κοινότητα, η εκκλησία, το παραδοσιακό καφενείο. Εικόνες από μια άλλη Ελλάδα που συναντάς πλέον μόνο σε παλιές φωτογραφίες. Από τα παλιά χρόνια η ενασχόληση των κατοίκων του χωριού ήταν η αγροτική ζωή: γεωργία, κτηνοτροφία, αμπελουργία, ενασχόληση που συνεχίζεται ως τις μέρες μας. Όπως αναφέρουν οι ντόπιοι ηλικιωμένοι «στη Κατοχή με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς, παρόλο που ήμασταν φτωχοί άνθρωποι, χωριάτες, δεν πεινάσαμε γιατί η κάθε οικογένεια είχε τα ζώα της, κότες, κατσίκια, είχε τα αυγά της, έφτιαχνε τα τυριά της από το γάλα των κατσικιών, είχε τα χωράφια της που τα καλλιεργούσε, δεν χρειζότανε δηλαδή να αγοράζουμε τρόφιμα, τα απαραίτητα όπως κρέας, γαλακτοκομικά, λαχανικά, φρούτα, το παράγαμε οι ίδιοι από τα χωράφια και τα ζώα μας».

Για την ονομασία Κώστος υπάρχει η εκδοχή ότι προέρχεται από παραφθορά της λέξη custodia=σκοπιά διότι επί Βενετοκρατίας το χωριό ήταν παρατηρητήριο για τους πειρατές λόγω της γεωγραφικής θέσης του. Όμως οι ντόπιοι λένε ότι προέρχεται από ένα θαμνοειδές λουλούδι με την ονομασία «κώστος» που φύτρωνε στην περιοχή. Ένα φυτό που έμοιαζε εμφανισιακά πολύ με τον δυόσμο και είχε έντονη μυρωδιά. Μάλιστα, όπως λένε οι ηλικιωμένοι, τα παλιά χρόνια σχεδόν όλα τα σπίτια του χωριού είχαν στις αυλές τους μέσα σε γλάστρες τον κώστο.

Το 19^ο αιώνα ο Κώστος διοικητικά ανήκε στον τότε Δήμο Ναούσης Πάρου, εν συνεχεία όμως αυτονομήθηκε με δική του Κοινότητα και για πάρα πολλά χρόνια αποτέλεσε την Κοινότητα Κώστου, στην οποία εκτός από τον οικισμό του Κώστου συμπεριλαμβάνονταν και τα εξοχικά μέρη Μαράθι και Υστέρνι. Το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας η Κοινότητα Κώστου (όπως και όλες οι Κοινότητες των χωριών της Πάρου) ενσωματώθηκε στον τότε νεοσύστατο Δήμου Πάρου. Σήμερα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί πλέον την Τοπική Κοινότητα Κώστου του Δήμου Πάρου.

Καθεδρικός ενοριακός ναός του είναι ο Άγιος Παντελεήμονας, και για αυτό τα πολυπληθέστερα ονόματα στο χωριό είναι Παντελής και Παντελία προς τιμή του Αγίου. Σημαντικοί επίσης ναοί του χωριού είναι αυτός της Αγ.Μαρίνας στην πλατεία του χωριού δίπλα στην εκκλησία του Αγ.Παντελεήμονα και της Παναγίας η Αγία Υπακοής (Αγιά Πακού όπως την λένε οι ντόπιοι) αφιερωμένος στην Υπαπαντή, ο οποίος ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Χοζοβιώτισσας Αμοργού και ανακαινίστηκε το 1609 μ.Χ.

Η Αγία Μαρίνα (αριστερά, με το καφέ καμπαναριό) και ο Καθεδρικός ενοριακός ναός του Κώστου Άγιος Παντελεήμονας (δεξιά, με το γαλάζιο τρούλο) δεσπόζουν στην πλατεία του χωριού.

Στον Κώστο γεννήθηκε και ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος (πληροφορίες για τον βίο του Αγίου: http://el.orthodoxwiki.org/Αθανάσιος_ο Πάριος) ο οποίος υπήρξε και μέγας διδάσκαλος του Γένους του οποίου η μνήμη του τιμάται στις 24 Ιουνίου. Προς τιμήν του στο χωριό έχει ανεγερθεί μεγαλοπρεπής ναός και μνημείο και κάθε χρόνο την παραμονή της εορτής γίνεται στη πλατεία του χωριού μεγάλο πανηγύρι με τοπικούς παραδοσιακούς χορούς.

Φωτογραφίες από το χωριό θα βρείτε στην ιστοσελίδα του συλλόγου Κωστιανών Αθήνας:

http://www.kostos.opas.gr/pages/photos.htm

http://www.youtube.com/watch?v=xujSZG6JZ4o

Βίντεο από το πανηγύρι της εορτής του Αγίου Αθανασίου του Παρίου, στην πλατεία του Κώστου τον Ιούνιο 2011.

http://www.youtube.com/watch?v=ylb-DdMj0Zk&feature=related

Βίντεο με εικόνες και φωτογραφίες από τον Κώστο

Η Ανατολή του Αιγαίου ...στη Νάξο

2011-07-24T09:49:00.000-07:00

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

Η Ομοσπονδία Ναξιακών Συλλόγων, σε συνέχεια της περσινής θετικής εμπειρίας και του απόηχου που δημιούργησε η εκδήλωση που πραγματοποίησε στο νησί μας και η οποία αποτέλεσε πρότυπο και πυξίδα για αντίστοιχες θεματολογικά εκδηλώσεις και σε άλλα μέρη,

διοργανώνει και φέτος μια νέα εκδήλωση με κεντρικό τίτλο :

Η ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

(Βυζαντινοί και Λαϊκοί μουσικοί διάλογοι)

την Τρίτη 9 Αυγούστου και ώρα 9.00 μ.μ. στον ελαιώνα δίπλα στη Βυζαντινή Εκκλησία της Παναγιάς της Δαμιώτισσας ( μετά το Χαλκί κι απέναντι απ’ τον Καλόξυλο).

Θέμα της ο μουσικός διάλογος, η σχέση και η αλληλουχία μεταξύ της βυζαντινής κυρίως εκκλησιαστικής μουσικής και της λαϊκής παραδοσιακής μουσικής του Αρχιπελάγους και ιδιαίτερα του νησιού μας, της Νάξου.

Την εκδήλωση επιμελείται ο Δρ. Σταύρος Σπηλιάκος και “συνομιλούν” ο βιρτουόζος Αξώτης βιολάτορας Νίκος Χατζόπουλος με την εφταμελή ορχήστρα του και ο Άρχων Υμνωδός Γιώργος Χατζηχρόνογλου με τους “Νάξιους Μελιστές” υπό τον Δημήτρη Παπάνη. Μαζί τους η βυζαντινή φωνή του Μανώλη Φακίνου (Μπαρμπεράκη), η θαλασσινή φωνή της Βούλας Λυερού και ο μικρός Αξώτης Αριστείδης Βερύκκοκος.

Χορηγοί και συνδιοργανωτές της εκδήλωσης είναι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, ο Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων και η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου τους οποίους ευχαριστούμε θερμά για τη συμπαράσταση.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΪΤΟΣ

Υ.Γ1: Εννοείται πως η τσάρκα στα νησιά θα είναι εκεί....

ΥΓ2: Ένας Σπηλιάκος για τα νησιά εκτός Νάξου θα βρεθεί ???τόσα νησιά περιμένουν....

ΣΟΥΣΤΑ ΑΜΟΡΓΟΥ...στου Χορευτή - ΑΜΟΡΓΟΣ

2011-07-16T13:28:00.001-07:00